محققان مؤسسه ملی علم و فناوری اولسان کره جنوبی (UNIST) سیستمی پوشیدنی و کشسان برای چهره توسعه دادهاند که قادر است احساسات انسان را از طریق تحلیل اصطکاک و لرزش پوست تشخیص دهد. این پیشرفت میتواند مسیر تعامل طبیعیتر بین انسان و ربات را هموار سازد.
پوشش چهره شامل مجموعهای از حسگرهای نازک، شفاف و انعطافپذیر است که در دو طرف سر چسبانده میشوند. بخش اصلی هر حسگر بین چشم و گوش قرار میگیرد و شاخههای آن به سمت بالا و پایین چشم، فک، اطراف و پشت سر گسترش مییابد. تیم محققان بیان کرده که این حسگرها بهصورت سفارشی برای هر چهره قابل ساخت هستند.
وقتی حسگرها در جای خود ثابت میشوند، به یک سیستم یکپارچه متصل میشوند که برای رمزگشایی احساسات بر اساس الگوهای سختی عضلات چهره و ارتعاشات صدا آموزش دیده است. برخلاف سیستمهای مشابه، انرژی مورد نیاز این دستگاه از طریق اصل پیزوالکتریک بهصورت خود تامین میشود؛ بنابراین میتوان آن را در طول روز بدون نیاز به شارژ مجدد پوشید. محققان UNIST این را نخستین سیستم کاملا جداگانا و پوشیدنی برای تشخیص احساسات مینامند.
تیم تحقیقاتی فناوری خود را در محیطهای واقعیت مجازی ادغام کرده است. تصور کنید هدستهای واقعیت مجازی بتوانند احساسات کاربر را رصد کنند و دنیای مجازی را بر اساس آن تنظیم نمایند. در طول تستها، سیستم حسگر احساسات برای پیشنهاد کتاب، موسیقی و فیلم بر اساس حالت روحی کاربر به کار گرفته شد.
توسعه فناوریهای خواندن احساسات
کار UNIST جدیدترین حلقه در زنجیره تلاشها برای حساستر کردن فناوری نسبت به انسان است. پیش از این گردنبندیهایی برای خواندن حالات چهره، سرهای رباتیک برای منعکس کردن احساسات، بلندگوی هوشمند برای انتخاب آهنگ بر اساس تحلیل صدا، و سیستمهای هوش مصنوعی برای پیشبینی رفتار رانندگان بر اساس شخصیت آنها معرفی شده بودند.
در سال ۲۰۱۵ نیز ماسکهای چهره برای کمک به رباتها در درک احساسات تست شده بود. ربات پپر که میتواند احساسات بخواند، در همان سال در ژاپن رونمایی شد و اکنون در بیش از ۲۰۰۰ شرکت در سراسر جهان مستقر است. با پیشرفت فناوریهای خواندن احساسات، موانع باقیمانده بین انسان و رباتها کمکم از بین میروند.

کاربردهای بالقوه در مراقبت و آموزش
پیامدهای این فناوری برای رباتهای همراه پزشکی سالمندان قابل توجه است. به جای رباتی که تنها بهصورت مکانیکی یادآوری مصرف دارو میکند، دستگاهی با هوش عاطفی میتواند در مکالمه بپردازد، خلقوخو را بسنجد و استراتژی مناسب برای مدیریت مقاومت در برابر مراقبت از خود را به کار گیرد.
رباتهای دارای هوش عاطفی میتوانند کودکان در مقابله با زورگویی در مدرسه پشتیبانی کنند و فضای امنی برای گفتگو درباره موضوعاتی فراهم آورند که با بزرگسالان دشوار است. این رباتها میتوانند خونسردی خود را حفظ کنند و پیشنهادهای راهبردی ارائه دهند که والدین خسته ممکن است نتوانند انجام دهند.

در بدترین حالت، فناوری خوانش احساسات میتواند مانند یک سنجش دروغ پیشرفته عمل کند و احساس واقعی فرد را آشکار سازد، صرفنظر از آنچه او نشان میدهد. دامنه تأثیر راهحلهای هوش مصنوعی بر زندگی تقریبا به اندازه طیف احساسات روزانه انسان نامحدود است. اگرچه استفاده از حسگرهای چسبانده شده بر چهره هنوز راهی طولانی در پیش دارد، اما کار UNIST قطعا گامی قوی در جهت ابزارهایی است که فقط ما را میفهمند.
جییون کیم، سرپرست مطالعه، بیان میکند برای تعامل موثر بین انسان و ربات، دستگاههای رابط باید قادر به جمعآوری دادههای متنوع و مدیریت اطلاعات پیچیده باشند. این تحقیق پتانسیل بهرهگیری از احساسات را نشان میدهد که اشکال پیچیدهای از اطلاعات انسانی در سیستمهای نسل آینده محسوب میشوند.




