در ۲۵ آوریل ۲۰۰۲، پرواز مارکو پولو با ماژول سرنشینان سه‌نفره در ساعت ۱۲۲۶ به وقت محلی از پایگاه بایکونور در قزاقستان به فضا پرتاب شد. در این مأموریت، فضانورد ایتالیایی روبرتو ویتوری از آژانس فضایی اروپا به ایستگاه فضایی بین‌المللی (ISS) فرستاده شد.
هم‌سفران ویتوری شامل یوری گیدزنکو به عنوان فرمانده مأموریت و مارک شاتل‌ورث نخستین فرد آفریقای جنوبی در فضا بودند. دو روز پس از پرتاب، در ۲۷ آوریل، کپسول سایوز به ایستگاه فضایی در ارتفاع نزدیک ۴۰۰ کیلوم‌تری سطح زمین لنگر انداخت.
هدف اصلی این مأموریت، تحویل یک فضاپیما‌های سایوز جدید به عنوان قایق نجات برای سرنشینان ساکن ایستگاه بود. طبق مقررات، یک سایوز باید همیشه برای تخلیه اضطراری در دسترس بماند؛ بنابراین مأموریت‌های منظم مارکو پولو برای تعویض یخساز قدیمی با یک سفینه نوتر برنامه‌ریزی شده‌اند.
ویتوری نخستین فضانورد ایتالیایی بود که با سایوز روسی پرواز کرد و سومین فضانورد اروپایی که از ایستگاه فضایی بازدید کرد. در طول هشت روز اقامت در کنار سرنشینان ساکن، وی بر روی چهار آزمایش اروپایی نظارت داشت.
این آزمایش‌ها بر روی نیرو‌های دخیل در حرکت در محیط ریزگرانش، تأثیر ذرات کیهانی بر بدن انسان در مأموریت‌های طولانی، ارزیابی لباس‌های تازه گسترش‌یافته و تست یک دستگاه کنترل فشار خون متمرکز بودند.
