به گزارش خبرگزاریهای بینالمللی، اتحاد جماهیر شوروی در تاریخ ۱۳ سپتامبر ۱۹۷۰ موشک حامل پروتون را از پایگاه بایکونور به سمت مدار ماه پرتاب کرد و یک هفته پس از آن، فضاپیما با موفقیت بر سطح ماه فرود آمد.
این مأموریت موفقیتآمیز توانست توجه افکار عمومی جهان را به خود جلب نماید و تا حد زیادی ناکامی پیشین ها در پرتابهای قبلی را جبران کند؛ از همین رو اهمیت استراتژیک و نمادین بسیار زیادی داشت.
لونا-۱۶ از دو مرحله اصلی تشکیل شده بود مرحله اول برای خروج از مدار زمین و مرحله دوم برای فرود کنترلشده بر ماه طراحی گردیده بود. بخش بالایی فضاپیما شامل یک استوانه با سر گرد بود که مخزن حامل نمونه خاک را در خود جای داده بود.
مخزن نمونهبرداری به گونهای مهندسی شده بود که از تأثیرات محیط فضایی و ماهوی محفوظ بماند تا دانشمندان بتوانند ماهیت واقعی خاک ماه را با دقت بالا بررسی کنند. مرحله فرودنیاز هم مجهز به دوربین تلویزیونی، سنسورهای تشعشع و دما، سیستمهای مخابراتی و یک بازوی مکانیکی حفاری برای جمعآوری مواد سطحی بود.
کمتر از یک ساعت پس از فرود لونا-۱۶ در منطقه شمال شرقی دریای باروری، عملیات نمونهبرداری از خاک ماه آغاز گردید. تنها پس از هفت دقیقه، نمونههای گردآوریشده به مخزن کوچک کروی روی بدنه فضاپیما منتقل شدند.
پس از بازگشت به زمین، اولین نمونههای خاک ماه برای مطالعههای علمی به مسکو ارسال گردید و بدین ترتیب شوروی به یک دستاورد دیگر در توسعه فناوریهای فضایی دست یافت.




