به گزارش خبرگزاری دیجیاتو، اولین رصد مستقیم امواج گرانشی در چهاردهم سپتامبر سال ۲۰۱۵ میلادی انجام گرفت و نتایج آن در یازدهم فوریه ۲۰۱۶ توسط همکاریهای علمی لایگو و ویرگو به طور رسمی منتشر شد.
پیش از این دستاورد تاریخی، محققان تنها از طریق اثرات غیرمستقیم این امواج بر زمانبندی تپاخترها در سیستمهای ستارهای دوتایی میتوانستند وجود آنها را استنباط کنند و شاهد ی از این پدیده نبودند.
هر جسمی که دارای جرم باشد و تحت شتاب قرار گیرد، امواج گرانشی تولید میکند؛ از جمله انسانها، اتومبیلها و هواپیماها. با این حال، جرم و شتاب اجرام موجود بر روی زمین بسیار ناچیز است و امواج تولیدشده توسط آنها به حدی ضعیف هستند که با تکنولوژیهای کنونی قابل اندازهگیری نیستند.
برای رصد امواج گرانشی با شدت قابل تشخیص، ضروری است که نگاهمان را به فراتر از منظومه شمسی معطوف کنیم. کیهان پر است از اجرام فوقالعظیم که شتابهای بسیار زیادی تحمل میکنند و بطبيعة حال امواجی تولید میکنند که با ابزارهای دقیق قابل رصد و اندازهگیری هستند.
نمونههای بارز این اجرام شامل چرخش جفتهای سیاهچاله و ستارههای نوترونی، همچنین ستارگان عظیم که در پایان عمر خود منفجر میشوند میباشد. تلاشهای علمی برای اثبات مستقیم وجود چنین امواجی بیش از پنجاه سال به طول انجامید و خود آلبرت اینشتین نیز تردید داشت که آیا روزی امکان شناسایی این امواج بیشنزاکت فراهم خواهد آمد.
موشکسنجهای لایگو توانستند بهصورت فیزیکی موجهای فضا-زمان ناشی از امواج گرانشی را که در اثر برخورد دو سیاهچاله در فاصله یک و سه دهم میلیارد سال نوری از زمین ساطع شده بودند، دریافت کنند. این رویداد نشان داد که امواج گرانشی قابل شناسایی مستقیم هستند و درک جدیدی از این پدیده عجیب و از خود جهان به ما میبخشد.
ردیابی موفق امواج گرانشی در عمل دو نظریه بنیادین فیزیک و کیهانشناسی را تأیید کرد اول، فرضیه نسبیت عام اینشتین که حدود صد سال پیش در سال ۱۹۱۶ میلادی ارائه شده بود، و دوم، نظریه تورم کیهانی که در دهه هشتاد قرن بیستم مطرح گردید.




