عینک سهبعدی قرمز و آبی را بر چشمان بگذارید و به سمت قسمت غربی اقیانوس طوفانها در سطح ماه نگاه کنید. این تصویر سهبعدی، پیت کنراد، فضانورد مأموریت آپولو ۱۲ را نشان میدهد که در نوامبر ۱۹۶۹ از کاوشگر سرور ۳ بازدید میکند.
اقیانوس طوفانها یکی از پهنههای وسیع و تاریک ماه است که در واقع یک حوضه عظیم و کهن آتشفشانی محسوب میشود. این ناحیه از بازالت تشکیل شده و توسط فورانهای آتشفشانی پیشین پوشانده شده است.
در عکس روز ناسا چه چیزی دیده میشود؟
کاوشگر سرور ۳ حدود دو و نیم سال پیشتر، در آوریل ۱۹۶۷، در دامنه داخلی یک دهانه کوچک فرود آورده بود. در افق و آنسوی دیواره دهانه، ماژول قمری اینتریپید مربوط به آپولو ۱۲ مشاهده میشود که در فاصله کمتر از دویست متر از کاوشگر سرور ۳، در نزدیکی نقطهای مناسب برای پیادهروی، فرود آمده است.
این عکس سهبعدی با دقت از دو عکس مجزا ( و ) که روی سطح ماه ثبت شدهاند، ساخته شده است. این دو عکس با فاصله اندکی از دو زاویه متفاوت گرفته شدهاند تا تفاوت فاصله بین دو چشم انسان را شبیهسازی کرده و نمای سهبعدی را ایجاد کنند.
آپولو ۱۲؛ دومین فرود موفق انسان بر ماه
مأموریت آپولو ۱۲ در چهاردهم نوامبر ۱۹۶۹ از مرکز فضایی کندی در فلوریدا آغاز شد و پس از بازگشت پیروزانه به زمین، در بیست و چهارم نوامبر ۱۹۶۹ به پایان رسید. این مأموریت به مدت ده روز و چهار ساعت و سی و شش دقیقه ادامه یافت و دومین مأموریت ناسا بود که توانست انسان را با موفقیت بر سطح ماه فرود آورد.
اعضای ژ شامل چارلز پیت کنراد به عنوان فرمانده، آلن بین به عنوان خلبان ماهنشین و ریچارد گوردن به عنوان خلبان مداری بودند.
آپولو ۱۲ با هدف فرود دقیقتر در منطقه مشخص شده در اقیانوس طوفانها طراحی شده بود تا قابلیت ناسا در فرود دقیق در نواحی خاص را نشان دهد. یکی از اهداف اصلی این مأموریت، بازدید از کاوشگر سرور ۳ بود که دو سال پیش در سطح ماه فرود آورده بود.
فضانوردان قطعاتی از این کاوشگر را به زمین بازگرداندند تا اثرات طولانیمدت شرایط ماه بر تجهیزات مورد بررسی قرار گیرد. آنها همچنین حدود سی و چهار کیلوگرم نمونه سنگی و خاک ماه را جمعآوری کردند که اطلاعات ارزشمندی در مورد تاریخ زمینشناسی ماه ارائه داد.




