>> نیمی از کارمندان استفاده از هوش مصنوعی را از مدیران پنهان میکنند؛ نتایج تحقیق جهانی ۲۰۲۵ > یک تحقیق مقیاسبزرگ و بینالمللی آشکار کرده که اکثریت قابلتوجهی از کارمندان که از ابزارهای هوش مصنوعی در محیط کار بهره میبرند، این موضوع را از ناظران و همکاران خود مخفی نگه میدارند. این پدیده چالشهای جدیای در زمینه شفافیت، اعتماد و مدیریت ریسک در سازمانها را به وجود آورده است.

جزئیات مطالعه جهانی KPMG و دانشگاه ملبورن این گزارش جامع با عنوان مطمعن، نگرشها و بهرهگیری از هوش مصنوعی مطالعه جهانی ۲۰۲۵ توسط موسسه KPMG در همکاری با دانشگاه ملبورن تدوین شده است. پژوهشگران در بازه زمانی نوامبر ۲۰۲۴ تا ژانویه ۲۰۲۵، نظرات ۴۸ هزار و ۳۴۰ نفر از کارکنان در ۴۷ کشور مختلف را جمعآوری و تحلیل کردهاند.

نتایج نشان میدهد که بیش از ۵۷ درصد از شرکتکنندگان در این مطالعه اعتراف کردهاند که استفاده خود از هوش مصنوعی را در محل کار پنهان میکنند و خروجیهای تولیدشده توسط این فناوری را به عنوان کار خود ارائه میدهند. هوش مصنوعی از ابزار جانبی به زیرساخت اصلی کار تبدیل شده بر اساس یافتههای این گزارش، هوش مصنوعی دیگر یک تکنولوژی نوظهور یا جانبی نیست، بلکه به یکی از ابزارهای اساسی و ریشهدوانده در دنیای کار مدرن تبدیل شده است.

آمارها حاکی از آن است که ۵۸ درصد از کارمندان به طور عمدی از این فناوری برای اهداف شغلی استفاده میکنند و نزدیک به یکسوم آنها (۳۳ درصد) حداقل یک بار در هفته از ابزارهای هوش مصنوعی بهره میبرند. این میزان نفوذ، عمق تغییرات در فرآیندهای کاری را به نمایش میگذارد. چرا کارمندان استفاده از AI را مخفی میکنند؟

نیکول گیلسپی، استاد مدیریت و رئیس بخش اعتماد در دانشکده بازرگانی دانشگاه ملبورن و از نویسندگان اصلی این تحقیق، دلایل این رفتار پنهانی را در ترکیب فشارهای روانی و سازمانی خلاصه میکند. به اعتقاد ایشان، استفاده مخفیانه از هوش مصنوعی با سطوح بالایی از فعالیتهای نامناسب، پیچیده و غیرشفاف گره خورده است.

فشار عقب نماندن از روند تکنولوژی گیلسپی توضیح میدهد که کارمندان تحت فشار شدید احساس میکنند اگر از ابزارهای جدید هوش مصنوعی استفاده نکنند، در رقابتهای شغلی عقب میمانند و حتی امنیت شغلیشان به خطر میافتد. این ترس از منسوخ شدن مهارتها، انگیزه قدرتمندی برای پذیرش سریع تکنولوژیهاست، حتی در صورتی که سازمان برای آنها چارچوبهای شفاف تعریف نکرده باشد.

عامل اغوا و بهرهوری فوری علاوه بر ترس، یک جنبه اغواکننده نیز در کار وجود دارد. وقتی کارمندان شاهد افزایش چشمگیر سرعت و کیفیت خروجی کار خود با کمک هوش مصنوعی میشوند، وسوسه ادامه این کار برای آنها بسیار قوی میشود. این موضوع ممکن است تا حدی پیش برود که کارمندان حاضر شوند سیاستهای امنیتی، حریم خصوصی یا کپیرایت شرکت را نادیده بگیرند تا از مزایای بهرهوری لذت ببرند.

چالش مدیریت و ضرورت سیاستگذاری شفاف نتایج این تحقیق زنگ خطر بزرگی برای مدیران ارشد و واحدهای منابع انسانی است. پنهانکاری در استفاده از هوش مصنوعی (که اغلب به آن AI یا هوش مصنوعی سایه میگویند) سازمان را در برابر ریسکهای جدی قرار میدهد؛ از جمله نشت دادههای حساس، نقض مالکیت فکری، خطاهای ناشی از هالوسیناسیون مدلها و عدم پاسخگویی در تصمیمگیریها.

سازمانها برای مقابله با این پدیده، به جای ممنوعیت ساده که کارمندان را به سمت استفاده مخفیتر میراند، باید رویکردی مبتنی بر اعتماد، آموزش و حکمرانی شفاف را تدوین کنند. تعریف خطوط قرمز، ارائه ابزارهای تاییدشده سازمانی و ایجاد فرهنگی که گزارش خطا و استفاده از AI را تشویق میکند نه تنبیه، گامهای اساسی در مدیریت این تحول است. >>