>> ناسا شاهدِ زیباترین چتر کیهانی شد کهکشان NGC ۴۶۵۱ و راز بلعیدن همسایه کوچکتر خود > عکس روز ناسا تصویری عمیق و شگفتانگیز از کهکشان مارپیچی NGC ۴۶۵۱ را برای مخاطبان جهانی منتشر کرده است. این اثر کیهانی به دلیل فرم منحنی و گستردهی خود، همچون یک چتر کیهانی در برابر نگاه دیدهبینان به نظر میرسد. ثبت این دیدار فوقالعاده، نتیجهی ساعتها نوردهی طولانیمدت از یک رصدخانه پیشرفته در عربستان سعودی بوده است.
سازماندهی مجدد ستارگان راز تشکیل چتر کیهانی سازماندهی منحصر به فرد این چتر ناشی از یک جریان کشندی ستارهای عظیم است. منبع این جریان، یک کهکشان ماهوارهای کوچک است که در اثر تعاملات گرانشی با کهکشان مادر، ستارگان خود را از دست داده است. NGC ۴۶۵۱ با ابعادی تقریباً همارز کهکشان راه شیری، این جریان ستارهای را تا فاصلهی حدود ۱۰۰ هزار سال نوری فراتر از دیسک درخشان خود کشیده است. رقص تخریب چگونه یک کهکشان کوچک محو میشود؟
بر اساس شواهد رصدی، کهکشان ماهوارهای طی برخوردها و گذرهای مکرر از مدارهای بیضوی در درون کهکشان بزرگ، به آرامی متلاشی شده است. نیروی گرانشیävردانندهی کهکشان والد، ستارگان مهاجم را جدا کرده و آنها را در هيئة رگههای کشندی نازک و دراز در حومه پراکنده نموده است. این پدیده، یکی از بارزترین امضایهای تعاملات گرانشی در مقیاس کهکشان است.
آینده ادغام نهایی و تولد کهکشانی واحد محاسبات دینامیکی حاکی از است که ستارگان باقیمانده از این جریان در مقیاس زمانی چند میلیون سال، ناگزیر به بازگشت به مرکز کهکشان خواهند بود. این فرآیند منجر به جذب کامل مواد ستارهای و ترکیب آنها با دیسک اصلی میشود. نتیجه نهایی، ظهور یک کهکشان بزرگتر و یکپارچه خواهد بود که حافظهی همسایهی غرقشده را در خود نهفته دارد.
مکانیابی کیهانی و اهمیت علمی این شاهکار کیهانی در فاصلهی تقریبی ۵۰ میلیون سال نوری از زمین، در امتداد صورت فلکی شمالی و خوشهدار گیسو قرار دارد. کهکشان چتر (NGC ۴۶۵۱) نمونهای کلاسیک و آموزشی از مکانیزم اصلی رشد کهکشانها از طریق ادغام و بلعیدن کهکشانهای کوچکتر است؛ پدیدهای که سیر تکامل کهکشانهای بزرگ مانند راه شیری را نیز رقم میزند. >>
