محققان ناسا در یک مطالعه جدید کشف کردهاند که اقامت طولانیمدت در ایستگاه فضایی بینالمللی میتواند بر کارکردهای شناختی فضانوردان تأثیر منفی بگذارد. این یافتهها برای مأموریتهای آینده به مریخ اهمیت حیاتی دارد.
تیم پژوهشی به رهبری شینا دو از مرکز فضایی جانسون ناسا در هیوستون، کارکرد شناختی ۲۵ فضانورد را در طول مأموریتهای ۶ ماههشان در ایستگاه فضایی بینالمللی ارزیابی کرده است. محققان ۱۰ آزمون متنوع را طراحی کرده بودند که شامل تستهای استدلال انتزاعی، ریسکپذیری، تشخیص الگو و حافظه کاری میشدند.
نتایج نشان داد فضانوردان در محیط بیوزنی برای آزمونهایی که سرعت پردازش، حافظه کاری و دقت را میسنجیدند، زمان بیشتری نیاز داشتند. با این حال، دقت پاسخهای آنها حفظ شده بود. پس از بازگشت به زمین، بیشتر کارکردها به حالت طبیعی بازگشتند اما سرعت پردازش اطلاعات برای بهبود کامل زمان بیشتری را طلبید.
الیزا رافائلا فره از دانشگاه بیرکبک لندن تأکید میکند که درک دقیق اثرات شناختی سفرهای فضایی برای مأموریتهای مریخی ضروری است. او میگوید فضانوردان در مریخ به دلیل فاصله زیاد و تأخیر در ارتباطات، باید به طور کاملا مستقل تصمیم بگیرند. کارکرد شناختی قوی برای ایمنی مأموریت اهمیت بسیار زیادی دارد.
جو باور از دانشگاه ایست آنگلیا در بریتانیا این افت را در محیط غیرعادی فضا قابل پیشبینی میداند و معتقد است آگاهی از این محدودیتها برای فضانوردان سودمند خواهد بود. او اضافه میکند که فضانوردان باید نسبت به کاهش احتمالی کارکرد شناختی خود در شرایط سخت فضایی آگاه باشند تا بتوانند تدابیر لازم را اتخاذ کنند.
این مطالعه نشان میدهد که برنامهریزی برای مأموریتهای فضایی آینده باید شامل راهکارهای مدیریت و بهبود تواناییهای شناختی فضانوردان در مواجهه با چالشهای منحصر به فرد محیط فضا باشد.




