در ۸ اوت ۱۹۸۹، آژانس فضایی اروپا مأموریت هیپارکوس را به فضا فرستاد. این ماهواره موقعیت صدها هزار ستاره را با دقت بالا تعیین کرد. هیپارکوس به آرامی در محور خود می‌چرخید و چندین بار آسمان را در شیب‌های مختلف اسکن نمود.
مأموریت هیپارکوس تا سال ۱۹۹۳ ادامه یافت. این اولین آزمایش فضایی بود که به اختر‌سنجی دقیق و اندازه‌گیری موقعیت اجرام آسمانی اختصاص داشت. ماهواره اندازه‌گیری‌های بسیار دقیقی از درخشندگی‌های ذاتی، حرکات مناسب و اختلاف منظر ستاره‌ها انجام داد و محاسبه بهتری از فاصله و شدت مماسی آن‌ها را ممکن ساخت.
هنگامی که داده‌های ماهواره با اندازه‌گیری‌های شدت شعاعی حاصل از طیف‌سنجی ترکیب شدند، اخترفیزیک‌دانان در نهایت توانستند تمام شش کمیت موردنیاز برای تعیین حرکت ستارگان را اندازه‌گیری کنند.
کاتالوگ هیپارکوس شامل بیش از ۱۱۸۲۰۰ ستاره در سال ۱۹۹۷ منتشر شد. در همان زمان کاتالوگ تایکو با دقت پایین‌تر و بیش از یک می‌لیون ستاره نیز منتشر گردید.
هیپارکوس زوایای بین ستارگان کاملا جدا شده را اندازه‌گیری کرد و تغییرات روشنایی آن‌ها را که از یک رصد به رصد دیگر متغیر بود، ثبت نمود. هر ستاره انتخاب‌شده برای مطالعه در طول چهار سال نزدیک به ۱۰۰ بار مورد بازدید قرار گرفت.
