محققان دانشگاه کالیفرنیا در سن‌دیگو در سال ۲۰۲۰ گونه‌ای از جلبک به نام را در یک برکه کشف کردند که با اصلاح ژنتیکی می‌تواند به کارخانه‌ای زیستی برای تولید سوخت بیودیزل و پلاستیک‌های تجزیه‌پذیر از دیاکسیدکربن تبدیل شود.
این جلبک در شرایط سخت نظیر دمای بالای ۴۰ درجه سانتیگراد، بیش از ۱۱، نور کامل خورشید و شوری تعادل نیم نمک اقیانوس قادر به رشد است و حتی در فاضلاب نیز زنده می‌ماند.
پرورش جلبک خاص برای تبدیل دیاکسیدکربن به سوخت و پلاستیک
در محیط قلیایی شکارچیان جلبک نمی‌توانند رشد کنند و آب می‌زان بیش‌تری دیاکسیدکربن را نگه می‌دارد که باعث رشد سریع‌تر گیاه می‌شود.
پژوهشگران دریافتند که. نه تنها تحمل قلیایی دارد بلکه تولیدمثل جنسی نیز انجام می‌دهد که امکان تکثیر انتخابی برای افزایش تحمل شوری، نور و دما را فراهم می‌کند.
این جلبک به طور طبیعی روغن ذخیره می‌کند، اما در شرایط سخت بازده‌ی روغن پایین است. برای افزایش تولید روغن، ژن‌های دانه سویا در ژنوم آن وارد شد و می‌زان روغن از ۲۸ درصد در گونه اصلی به ۳۶ درصد در گونه اصلاح‌شده ارتقا یافت.
روغن حاصل می‌تواند به بیودیزل یا پلی‌یورتان (نوعی پلاستیک ضدآب) تبدیل شود. محققان اعلام کرده‌اند که کفش‌های تولیدی از این مواد با قیمتی مشابه محصولات نفتی عرضه شده و به طور کامل در طبیعت تجزیه می‌شوند.
