جزایر مصنوعی یکی از دستاوردهای بزرگ مهندسی انسان می باشند. این جزایر در دل دریا یا اقیانوس ساخته خواهد شد و امروزه میزبان بناهای معروفی در جهان‌اند. پالم جمیرا در دبی و فرودگاه بین‌المللی هنگ‌کنگ مثالهای مشهوری از این پروژه‌ها می باشند. اما واقعاً ساخت آن‌ها چطور انجام می‌بشود و چرا برخی افراد بعد از فهمیدن این روال، شوکه شده‌اند؟

فرآیند ساخت جزایر مصنوعی

ساخت جزایر مصنوعی طبق معمولً با روش «احیای زمین» انجام می‌بشود. در این روش، با ریختن موادی همانند ماسه، خاک یا دیگر مصالح ساختمانی در کف دریا، سطحی خشک و پایدار در دل آب تشکیل می‌بشود. برای این کار از ماشین‌های عظیم لایروب منفعت گیری می‌بشود که ماسه را از کف دریا بیرون می‌کشند و به محل ساخت منتقل می‌کنند. این ماسه به‌صورت لایه‌لایه روی هم قرار گرفته، فشرده و شکل داده می‌بشود تا سطحی بالاتر از سطح دریا پدید آید.

برای جلوگیری از تخریب جزیره توسط امواج یا جزر و مد، اطراف آن را با سنگ یا بتن محکم می‌کنند؛ این کار همانند ساختن یک دیوار محافظ در دل دریاست.

بعد از تثبیت زمین، زیرساخت‌های گوناگون همانند جاده، ساختمان یا مراکز تفریحی روی آن ساخته خواهد شد. این روال امکان پذیر سال‌ها زمان ببرد و اگر جزیره در آب‌های عمیق یا متلاطم ساخته بشود، هزینه‌ها به‌شدت افزایش اشکار می‌کنند. به همین علت، زیاد تر در آب‌هایی با عمق کمتر از ۲۰ متر و با بستر نسبتاً محکم انجام می‌بشود.

پالم جمیرا در دبی؛ مثالای خیره‌کننده

پالم جمیرا یکی از شناخته‌شده‌ترین جزایر مصنوعی جهان است که در دبی ساخته شده است. برای ساخت آن، ۱۲۰ میلیون مترمکعب ماسه از کف دریا بیرون کشیده شد. این چنین نزدیک به ۷ میلیون تُن سنگ از کوه‌های حجر به محل پروژه منتقل شد تا موج‌شکنی به شکل هلال برای محافظت جزیره ساخته بشود. این پروژه عظیم شش سال طول کشید و نزدیک به ۱۲ میلیارد دلار هزینه در برداشت.

امروزه، در شاخه‌های این جزیره بیشتر از ۱۵۰۰ ویلای ساحلی ساخته شده و در قسمت مرکزی آن هم ۶۰۰۰ آپارتمان مسکونی قرار دارد.

پروژه‌های تازه در حال اجرا

در کلمبو، پایتخت سری‌لانکا، پروژه‌ای به نام پورت‌سیتی در حال ساخت است. این پروژه هم بر روی زمین‌های احیاشده اجرا می‌بشود و هزینه‌ای ۱۱ میلیارد دلاری دارد.

مقصد از آن تبدیل این منطقه تازه به قطب تجاری بین‌المللی است.

نگرانی‌های زیست‌محیطی

در کنار همه جذابیت‌های مهندسی، ساخت جزایر مصنوعی با صدمه‌های جدی به محیط زیست همراه است. فرآیند لایروبی می‌تواند صخره‌های مرجانی را دفن کند و اکوسیستم دریا را به خطر بیندازد.

این چنین، ذرات معلق ناشی از ساخت‌وساز علتتیره شدن آب خواهد شد؛ این قضیه نور خورشید را به بستر دریا نمی‌رساند و رشد گیاهان دریایی را مختل می‌کند.

از نظر دیگر، شکل‌گیری جزایر مصنوعی امکان پذیر الگوهای طبیعی امواج و جریان‌های دریایی را بر هم بزند و حتی سواحل اطراف را فرسایش دهد. این نوشته علتنگرانی تعداد بسیاری از متخصصان محیط زیست شده است.

عکس العمل کاربران در فضای مجازی

بعد از انتشار کردن ویدیویی در اینستاگرام که روال ساخت جزایر مصنوعی را مشخص می کند، عکس العمل‌های بسیاری در فضای مجازی دیده شد.

یکی از کاربران نوشته: «نمی‌دونم چرا ولی این ویدیو حس ازردهکننده‌ای داشت.»

کاربری دیگر حرف های: «دلنشین می بود ولی غم‌انگیز. انگار داریم نقش خدا رو بازی می‌کنیم و در عین حال خودمون رو نابود می‌کنیم.»

شخصی دیگر هشدار داده: «باورم نمی‌شه که این‌قدر به کف دریا صدمه می‌زنیم.»

و فردی هم آن را «تکان‌دهنده» توصیف کرده است.