دانشمندان سنگاپوری ربات‌های می‌نیاتوری مغناطیسی ساختند که چهار دارو را همزمان و برنامه‌ریزی‌شده به بدن می‌رسانند
گروه‌ی از محققان دانشگاه نانیانگ تکنولوژیک سنگاپور ربات‌های نرم و می‌نیاتوری توسعه داده‌اند که با استفاده از می‌دان مغناطیسی کنترل می‌شوند و قادرند دارو را به نقاط مشخص بدن حمل کنند؛ پیشرفتی که می‌تواند آینده روش‌های درمانی را تغییر دهد.
به گزارش نشریه ساینس دیلی، این نخستین بار است که ربات‌های ریزی قادرند تا چهار نوع دارو را به مقاصد مختلف منتقل کرده و آن‌ها را در مکان‌ها و دوز‌های از پیش برنامه‌ریزی‌شده رها کنند؛ در حالی که نمونه‌های قبلی حداکثر سه دارو حمل می‌کردند و قابلیت برنامه‌ریزی دقیق نداشتند.
پیش از این همین تیم محققان ربات‌های مغناطیسی ریز دیگری ساخته بود که مانور‌های پیچیده اجرا می‌کرد، در فضا‌های تنگ شنا می‌کرد و اشیای کوچک را جابجا می‌ساخت؛ اکنون جيل جدید این ربات‌ها گامی فرا‌تر رفته است.
منبع الهام محققان فیلم علمی-تخیلی سفر شگفت‌انگیز سال ۱۹۶۶ بوده است که در آن یک زیردریایی در مقیاس سلولی وارد بدن شده تا بافت مغزی آسیب‌دیده را ترمیم کند؛ سناریویی که اکنون در بخش‌هایی به واقعیت نزدیک شده است.
روش‌های سنتی انتقال دارو مانند مصرف خوراکی و تزریق، در برابر این ربات‌هایی که دارو را دقیقا به محل هدف می‌رسانند، کارایی کمتری خواهند داشت.
دارو‌های چابک و قابل‌برنامه‌ریزی حمل دارو
این ربات‌ها از مواد کمپوزیت مغناطیسی و هوشمند، شامل می‌کروپلاستیک‌ها و پلیمر‌های مغناطیسی، ساخته شده‌اند که برای بدن انسان سمی نیستند.
برخلاف ربات‌های می‌نیاتوری موجود که کنترل جهت حرکت دقیق ندارند، ربات‌های نرم جدید چابکی بالا دارند؛ آن‌ها می‌توانند برای عبور از موانع به شدت بچرخند یا بخزند تا در محیط بدون ساختار بدن انسان مسیر‌های پیچیده را طی کنند.
محققان این ربات‌ها را در آزمایشگاه و در محیطی با شرایط مشابه بدن انسان آزمایش کرده‌اند.
در آزمایش اول، یک ربات روی سطحی با چهار بخش قرار گرفت و با سرعت ۳۰ تا ۱۶.۵ می‌لی‌متر بر ثانیه توانست به هر چهار قسمت برسد و در هر یک یک دارو رها کند؛ این آزمایش قابلیت حمل چند دارو و رهاکردن برنامه‌ریزی‌شده را ثابت کرد.
در آزمایش دوم، پژوهشگران توانایی ربات را در محیط پیچیده‌تر و مایع غلیظ‌تر سنجیدند؛ ربات در این شرایط نیز طی هشت ساعت مسیر را طی کرد و دارو‌ها را به مقصد رساند.
ربات‌ها پس از هشت ساعت حرکت کم‌ترین مقدار نشت دارو را داشتند؛ کنترل دقیق دوز بدون نشت زیاد، این ربات‌ها را گزینه مناسبی برای درمان‌هایی می‌سازد که نیاز به چندین دارو در ساعات طولانی و نقاط مختلف دارند.
دانشمندان معتقدند عملکرد این ربات‌ها نشان می‌دهد که می‌تواند در آینده نقشی کلیدی در درمان‌های موثر ایفا کند، به‌ویژه در بیماری‌هایی مانند سرطان که کنترل دقیق چند دارو همزمان ضروری است.
نتایج این پژوهش در ژورنال ادوانس ماتریالز منتشر شده است.
