بردهترین جتهای جنگنده جهان در سال ۲۰۲۵؛ با برد ۵۵۲۰ کیلومتر در رتبه اول
هواپیماهای نظامی نقشهای متنوعی در میدان نبرد دارند و کارکرد، تجهیزات و تسلیحات آنها را میتوان از طریق نام یا شکل آنها تشخیص داد. چندین هواپیما جنگی در خدمت ارتشهای جهان هستند، جتهای جنگنده به دلیل تخصص در رهگیری و انهدام هواپیماهای دشمن جایگاه خاصی دارند.
موزه ملی نیروی هوایی ایالات متحده جتهای جنگنده را هواپیماهایی میداند که برای رهگیری و انهدام دیگر هواپیماها و/یا موشکها طراحی شدهاند و. این جتها برای سریع و دقیق به کار میروند، اما به دلیل محدودیت سوخت برای پروازهای طولانی مناسب نیستند.
در این لیست ده جت جنگنده با بیشترین برد پروازی که بتوانند برای زمان طولانیتری در هوای با شند، معرفی میشوند.
برد پروازی به چه معناست؟
بر پایه تعریف ناسا، برد یک هواپیما با ضرب شتاب زمینی آن در حداکثر زمان پرواز محاسبه میشود. حداکثر زمان پرواز به عوامل مختلفی مقدار سوخت، نوع موتور و تنظیم بستگی دارد. شتاب زمینی دقیقا همانی است که روی زمین حرکت میکند و تحت تأثیر باد و وزش آن قرار میگیرد.
یک مشکل در محاسبه برد جتهای جنگنده، وجود هواپیماهای سوخترسان است که میتوانند بدون نیاز به فرود، سوخت بدهند. اما محاسبه حداکثر زمان پرواز فقط یک باک پر از سوخت را در نظر میگیرد و این توانمندی را محاسبه نمیکند.
۱۰-
ساخت لاکهید مارتین یکی از معروفترین جتهای جنگنده امروزی است. این هواپیماها از سال ۱۹۷۶ در خدمت نیروی هوایی ایالات متحده قرار دارند و در مدلهای و ارائه میشوند؛ یک سرنشین و دو دارد.
ان ی، برد پروازی ۳٬۲۰۳ کیلومتر است. برای مقایسه، طول ایالات متحده در ۴٬۴۸۰ کیلومتر است. با این حال، نیروی هوایی ایالات متحده از اص طلاح برد فرابری استفاده میکند که مسافتی است که هواپیما با حداکثر سوخت و حداقل تجهیزات بتواند طی کند؛ یک مسلحانه قادر به دستیابی به این برد نخواهد بود، به ویژه
۹-
یک جت جنگنده پنهانکار است که در سپتامبر ۲۰۱۷ به وارد شد. این هواپیما نه تنها یکی از سریعترین جتهای جنگنده در جهان است —که فقط پایین تر از و 2000 قرار میگیرد—بلکه
برد عملیاتی ۳٬۳۸۱ کیلومتر محاسبه شده است. این از نظر دیگر، حداکثر سرعت ۲٬۰۸۸ کیلومتر در ساعت دارد، در حالی که شامل شدت ۲٬۴۰۰ کیلومتر در ساعت است.
۸- PAC
محصول همکاری هواپیماسازی پاکستان (PAC) و شرکت هواپیماسازی چنگدو چین (CAC) است. پاکستان از سال ۲۰۰۷ به استقرار پرداخت و این هواپیما در نیروهای هوایی میانمار، نیجریه و نیز به کار گرفته شده است.
وبسایت رسمی PAC ادعا میکند که دارای برد فرابری ۳٬۴۶۱ کیلومتر است. با وزن ۷٬۹۶۵ کیلوگرم بدون سلاح و سوخت، سبکتر از و است، به این دلیل منطقی است که بتواند. با این حال، با حداکثر سرعت ۱٬۲۹۰ کیلومتر در ساعت، در مقایسه با سایر جتهای جنگنده با شتاب حلزون پرواز میکند.
۷-
+ یک جت جنگنده است که بر پایه سوخو ساخته شده است. مهندسان و خلبانان چینی تا سال ۱۹۹۲ به این هواپیما دست نیافتند؛ سپس روسیه به چین اجازه داد تا جتهای خود را کند.
برد عملیاتی + ۳٬۵۰۹ کیلومتر و حداکثر سرعت آن ۲٬۴۸۵ کیلومتر در ساعت است. وزن تقریبا با برابر است، اما از نظر سرعت، برد و سقف پروازی (بیشترین ارتفاعی که هواپیما میتواند به را حتی پرواز کند و کارآمد بماند) بهتر است. در حالی که در چین ساخته میشود، تسلیحات آن اکثرا از روسیه تأمین میشود.
۶- ‘ /
‘ یک جنگنده / بمب افکن ترکیبی است که دو سرنشین را جای میدهد. این هواپیما در چین ساخته شده و بر یک موتور توربوفن بریتانیایی از رولز رویس متکی است. دو نام مستعار دارد ندي و (معنی سفره ماهی در ناتو).
بر پایه گزارشها، حداکثر برد عملیاتی و ۳٬۶۷۸ کیلومتر و سرعت آن بین ۱٬۱۶۳ تا ۱٬۷۸۹ کیلومتر در ساعت بسته به ترجیحات خلبانان برای با رگیری سوخت یا تسلیحات تغییر میکند. / میتواند تا ۹ تن اسلحه شامل موشک، بمبهای هدایتشده و بمبهای حمل کند. علیرغم این که / قادر به ماموریت بمباران است، اما سبکتر از های جنگنده صرف مثل و است که،
۵-
یک جت جنگنده دو موتوره با بال دلتا است که, این هواپیما میتواند به عنوان یک هواپیما شناسایی، یک جت دفاع هوایی و حتی یک پلتفرم سوختگیری عمل کند. برخلاف اکثر هواپیماهای نظامی که از آلومینیوم و تیتانیوم استفاده میکنند، را فال از مواد کامپوزیت ساخته شده تا نسبتا سبک باشد.
بر پایه گزارشهای داسو، برد فرابری ۳٬۶۸۰ کیلومتر است؛ با این حال، این وقتی برای نبرد با دو موشک کروز، موشکهای رزمی و محافظت (MICA) و سه، برد موثر به ۱٬۸۴۰ کیلومتر کاهش مییابد.
رافال یکی از معدود جتهای جنگنده است که در تمرینات توانسته را یا ساقط کند؛ به این دلیل، ادعای برجسته کردن مخازن سوخت اضافی برای الطيران
۴- KAI
KAI نسخه کرهای از است که صنایع هوافضای کره (KAI) در سال ۱۹۹۱ مجوز ساخت آن را گرفت. این هواپیماها ظاهری به دارند، اما اجزاء داخلی آن به بود یافتهاند؛ هر جزء از موتور تا تجهیزات جمینگ را داری یک ارتقاء است.
اگر برد را در نظر بگیرید، ۴٬۱۷۶ کیلومتر، در حالی که نسخه آمریکایی ۳٬۲۰۳ کیلومتر است. با این حال، تنها میتواند حداکثر سرعت ۱٬۳۹۲ کیلومتر در ساعت را داشته با شد، در حالی که شامل شدت ۲٬۴۰۰ کیلومتر در ساعت است. نزدیک به ۴۵۰ کیلوگرم سبکتر از است، اما میتواند ۴ تن تجهیزات، سوخت و مهمات بیشتری حمل کند که در ماموریتهای نظامی یک به حساب میآید.
۳-
برای رقابت با هواپیماهای آمریکایی مثل و طراحی شده بود. ناتو نام مستعار فلنکر را برای برگزید؛ این هواپیما برای همکاری نزدیک با جتهای ساخته شد و پایه یک خانیواده کامل از جنگندهها، از جمله و مدلهای، شد.
بر پایه اسناد نظامی در شبکه ODIN، برد تقریبا ۳٬۵۰۹ کیلومتر است؛ اما منابع دیگری حداکثر برد آن را ۴٬۳۷۴ کیلومتر میدانند. این میگویند برد رزمی مؤثری در حدود ۱٬۱۹۴ کیلومتر دارد.
۲-
ساخت سوخو باشی است که در دهه ۱۹۸۰ برای مدرن کردن نیروی هوایی شوروی و فيم با این حال، در مقایسه با غربی، نه و نه است، اما قابلیتهای تهاجمی هوا به زمین و برد پروازی فوقالعادهای دارد.
با استفاده از به عنوان معیار، در برد فرابری ۲٬۹۶۰ کیلومتر است؛ اما با ساختاریافته، این عدد به ۴٬۴۷۴ کیلومتر رسیده است. اما وقتی برای نبرد مسلح میشود و با شتاب فراصوت پرواز میکند، برد موثر به ۳٬۴۷۸ کیلومتر (در شتاب زیرصدا) و ۱٬۴۹۱ کیلومتر (در شتاب فراصوت) کاهش مییابد.
بر این باور است که روسای در حال حاضر بین ۴ تا ۱۵ جت فعال دارند؛ ولادیمیر پوتین نا تا سال ۲۰۲۸ این تعداد را تا ۷۶ جت افزایش میدهد؛ آیا این اتفاق میافتد یا خلا، پی در بر -57
۱-
یک جنگنده تا کتیکی مناسب همه شرایط آب و هوایی است که در دهه ۱۹۷۰ شد. این هواپیما دارد که شامل تعداد صندلیها تغییر کردهاند؛ نیروی هوایی ایالات متحده میگوید در عملیات طوفان صحرا ۳۴ پیروزی از ۳۷ پیروزی هوا به هوا را داشته است و مدل برای شکار موشکهای سكاد در شب نقش ایفا کرده است.
در طول این مقاله، هر هواپیما برد قبلی را ارتقاء داده است؛ اما با برد ۵٬۵۲۰ کیلومتر برنده واقعی این مقایسه است. این برد کافی است تا طویلترین مسیر مداوم آمریکا را پیموده و به نقطه شروع برگردد؛ اما برای رسیدن به این برد، به سه مخزن سوخت خارجی و تعداد نامشخصی مخزن سوخت تکمیلی (مخازنای که به هواپیما وصل شدهاند) نیاز دارد.
