جنگ هوش مصنوعی چین و آمریکا: مسابقه تسلیحاتی خودمختار و چالشهای تصمیمگیری الگوریتمی
- تکنولوژی

جنگ هوش مصنوعی چین و آمریکا: مسابقه تسلیحاتی خودمختار و چالشهای تصمیمگیری الگوریتمی

جنگ هوش مصنوعی چین و آمریکا مسابقه تسلیحاتی خودمختار و چالشهای تصمیمگیری الگوریتمی, در فوریه ۲۰۲۴، گوگل رسماً تعهد خود را مبنی بر عدم گسترش هوش مصنوعی برای کاربردهای تسلیحاتی نظامی لغو کرد. این تغییر رویه، نشاندهنده ورود شرکتهای خصوصی به حوزه توسعه فناوریهای نظامی است و میتواند برنامههای تسلیحاتی مبتنی بر هوش مصنوعی ایالات متحده را تسریع بخشد.

با این حال، در مسابقه جهانی برتری هوش مصنوعی در جنگ، چین با بسیاری از معیارها در حال پیشی گرفتن از رقیب خود است و اینکه آمریکا بتواند با شدت و سرعت توسعه برنامههای مشابه همگام شود، همچنان مبهم است. تشدید رویههای مقابلهای و تعریف جدید جنگ در پنجم مارس، چین در پاسخ به تعرفههای ایالات متحده، لحن تهدیدآمیز خود را تشدید کرد.

یرود. این بیانیه، ابعاد جدیدی از تهدیدات ترکیبی و فناوریمحور را آشکار میسازد.

سرمایهگذاریهای پیشین چین بر سیستمهای تسلیحاتی هوشمند بر اساس گزارش موسسه بروکینگز در سال ۲۰۲۰، چین از سالها پیش بودجههای قابل توجهی را برای سیستمهای تسلیحاتی مبتنی بر هوش مصنوعی اختصاص داده است. در آن مقطع، تحلیلگران تنها قادر به حدسزنی در مورد برنامههای پنهان این کشور بودند.

ای اخیر در حال آزمایش سیستمهای رزمی مجهز به هوش مصنوعی بودهاند.

در اکتبر ۲۰۲۴، گزارش داد که ارتش آمریکا یک سگ رباتیک مسلح را برای آزمایش عملیاتی به خاورمیانه اعزام کرده است. این وسیله نقلیه زمینی بدون سرنشین چهارپا که با قابلیت هدفیابی مبتنی بر هوش مصنوعی توسعه یافته، گامی بزرگ در پیشرفت سلاحهای هوشمند محسوب میشود. نکته مهم این است که چین ماهها پیشتر، در مانورهای نظامی مشترک اژدهای طلایی در کامبوج، از فناوری مشابهی نمایش کرده بود.

آمریکا اگرچه در توسعه پلتفرمهای خودمختار دیگر نیز فعال است، اما آزمایشهای میدانی محدودتری داشته است. به عنوان مثال، شرکت فناوری دفاعی پلتفرم مسلسل خودکار بولفروگ را توسعه داده که از هوش مصنوعی برای شناسایی و هدفگیری پهپادهای دشمن استفاده میکند. هوش مصنوعی مغز تصمیمگیری در میدان نبرد آینده روبرو شدن ابرقدرتها با استراتژیهای مبتنی بر هوش مصنوعی، مفهومی است که سالهاست شکل گرفته.

در گزارش ۲۰۱۹ آکادمی نظامی وستپوینت، دکتر گوردون کوک هشدار داد که توانایی ادغام هوش مصنوعی در سیستمهای تسلیحاتی میتواند به طور بنیادین توازن قدرت را دگرگون سازد. او پیشبینی کرد که هوش مصنوعی به زودی نقشی محوری در فرآیند تصمیمگیری در ساحة جنگ ایفا خواهد کرد. سلاحهای خودمختار مانند نگهبانهای رباتیک و پهپادهای هوشمند، تنها بخش قابل مشاهدهای از یک استراتژی کلانتر هستند.

بر اساس گزارش ۲۰۲۳ مرکز امنیت نوین آمریکا (CNAS)، ارتش چین هوش مصنوعی را ابزاری برای پردازش، تحلیل و استخراج اطلاعات با سرعتی بالاتر از تصمیمگیرندگان انسانی میداند. جیکوب استوکس، محقق ارشد این مرکز، تأکید میکند چین معتقد است هوش مصنوعی در پیشبرد قدرت نظامی نقش محوری دارد.

در محیط پویای درگیری واقعی، شناسایی و هدفگیری نقاط آسیبپذیر آمریکا نیازمند سنجش، انتقال و پردازش حجم وسیعی از دادهها با سرعتی است که تنها رایانهها قادر به انجام آن هستند. رویکرد متفاوت روسیه حمله به سیستمهای فرماندهی و کنترل روسیه، متحد استراتژیک چین، رویکردی متمایز را در پیش گرفته است.

گزارش ۲۰۲۱ موسسه چتمهاوس نشان میدهد که استراتژی نظامی هوش مصنوعی روسیه بر روی ناتوانسازی سیستمهای فرماندهی و کنترل دشمن متمرکز است، نه صرفاً بر توسعه سلاحهای جنگی هوشمند. این سیستمهای رایانهای که معمولاً به شدت رمزگذاری شدهاند، با قدرت رمزشکنی هوش مصنوعی میتوانند به گونهای مختل شوند که تجهیزات نظامی را غیرفعال یا دچار اختلال کارکرد سازند.

در حالی که روسیه و چین در حال تعمیق اتحاد نظامی خود هستند، ایالات متحده تا کنون متحدان نظامی کمی در حوزه هوش مصنوعی داشته است. چالشهای ساختاری آمریکا وابستگی به بخش خصوصی ایالات متحده همچنان رهبر جهانی در تحقیقات پایه هوش مصنوعی است، اما ماهیت کند قراردادهای دفاعی و ذهنیت سودمحور شرکتهای تکنولوژی، رویکرد نظامی این کشور را مختل کرده است.

نیروی هوایی یکی از معدود ارگانهایی است که به شدت در حال ادغام هوش مصنوعی در فناوریهای خود است. مجله در ۲۰۲۴ گزارش داد که ابتکار هوش مصنوعی نیروی هوایی در حال توسعه یک موتور شناختی برای تسریع تصمیمگیری در سناریوهای جنگی است که میتواند تهدیدات را پیشبینی و فرآیندهای تصمیمگیری را با دقت بیسابقه تسهیل کند.

برخلاف چین که میتواند پیشرفتهای نظامی هوش مصنوعی را به سرعت و بدون موانع بیوروکراتیک در بخش دفاعی دولتی ادغام کند، آمریکا برای انجام عملیات مشابه به شراکت با شرکتهای خصوصی مانند گوگل، OpenAI و پالانتیر متکی است. شرکتهای آمریکایی باید نگرانیهای مالی، حقوقی و روابط عمومی را پیش از امضای قراردادها مد نظر قرار دهند. اکثر غولهای فناوری آمریکایی که دولت به آنها متکی است، تولیدکننده مستقیم سختافزارهای دفاعی نیستند.

در مقابل، چین و روسیه میتوانند نمونههای اولیه بسازند و فناوریهای تازه را سریعتر در میدان نبرد مستقر کنند، که در سناریوهای درگیری، چالشهای اخلاقی و حقوقی جدی را به وجود میآورد. واقعیت جنگهای خودمختار پرونده لیبی آینده سیستمهای تسلیحاتی خودمختار، از هم اکنون نتایج تکاندهندهای را رقم زده است. در مارس ۲۰۲۰، یک پهپاد کوادکوپتر ساخت ترکیه در لیبی، بدون هیچگونه دخالت اپراتور انسانی، یک فرد را هدف قرار داد و کشت.

این رویداد در درگیری بین نیروهای دولتی و ارتش ملی لیبی رخ داد و نگرانیهای عمیق در سطح بینالمللی را درباره میزان نظارت انسانی بر سلاحهای هوشمند برانگیخت. این نخستین مورد بالقوه در تاریخ جنگ بود که یک پهپاد تهاجمی، طراحی شده برای اطلاعاتگیری تاکتیکی، بدون کنترل محسوس انسانی به عملیات تهاجمی پرداخت.

جنگ نامرئی اطلاعات، سرعت و تصمیمگیری الگوریتمی کشورهای قدرتمند نظامی همچنان در توسعه سلاحهای خودمختار برای نبرد پیش میروند. اگر آینده جنگ حول محوری هوش مصنوعی شکل بگیرد، جامعه جهانی باید با احتیاط کامل پیش برود. در مقایسه با جنگهای سنتی، جنگ هوش مصنوعی بسیار پنهانتر، پیچیدهتر و دشوارتر برای تعریف و تشخیص است.

بیانیه چین با عبارت هر نوع جنگ دیگری گواهی میدهد که درگیریهای مدرن همیشه در چارچوب میدانهای جنگ متعارف رخ نخواهند داد. اما اشتباه نکنید؛ ما از پیش در آستانه اولین جنگ هوش مصنوعی قرار گرفتهایم. این جنگ، صرفاً مسابقه برای ساخت پهپادهای بهتر یا سلاحهای خودکار پیشرفتهتر نیست. این نبرد، جنگ اطلاعات، سرعت تصمیمگیری و تسلط بر دادههای میدان نبرد است.

هوش مصنوعی تنها نحوه مبارزه ما را تغییر نمیدهد، بلکه منطق و مکانیزم پیروزی در جنگها را به طور بنیادین متحول خواهد ساخت.

آواتار از  علی مرادی

علی مرادی

علی مرادی