این رویداد در چارچوب بیست و دومین چرخه خورشیدی از سال ۱۷۵۵ رخ داد که از سپتامبر ۱۹۸۶ آغاز شده و در اوت ۱۹۹۶ به پایان رسید. طول این چرخه ۹.۹ سال برآورد می‌شود و بیشینه تعداد لکه‌های خورشیدی در نوامبر ۱۹۸۹ به می‌زان ۲۱۲.۵ واحد ثبت گردید.
طوفان ژئومغناطیسی ناشی از این شعله، ریز‌تراشه‌ها را دچار اختلال کرد و سیستم انتقال برق هیدرو-کبک را به فروپاشی کشاند. خورشید در آن سال مسئول خرابی تعداد زیادی از رایانه‌های شخصی در سراسر جهان و قطعی دو ساعته برق در بخش‌هایی از کانادا شناخته شد.
پنج ماه پیش از این حادثه، در مارس ۱۹۸۹ شعله‌ای از کلاس ۱۵ ثبت شده بود که اگرچه قدرت کمتری داشت، اما نگرانی‌های سریع در مورد احتمال بروز درگیری‌های نظامی و جنگ سرد را برانگیخت.
از سال ۱۹۹۵ به بعد، رصدخانه خورشیدی و هلیوسفر (سوهو) ماموریت رصد طوفان‌های ژئومغناطیسی و شعله‌های خورشیدی را بر عهده گرفت. بر اساس داده‌های سوهو، شعله‌های قوی مشابه در آوریل ۲۰۰۱، اکتبر ۲۰۰۳ و نوامبر ۲۰۰۳ مشاهده شده‌اند.
