در سال ۲۰۱۱، فضاپیمای رصدخانه دینامیکی خورشیدی ناسا (SDO) که در مدار خورشید قرار دارد، تصویری شگفتانگیز از یک برجستگی بسیار بزرگ ضبط کرد که از سطح خورشید به فضا میفروخت.
این انفجار در محدوده نور فرابنفش و در قالب یک ویدیوی تایملپس به مدت ۹۰ دقیقه ثبت شده که در آن هر ۲۴ ثانیه یک فریم جدید گرفته شده بود.
مقیاس این برجستگی آنقدر عظیم است که کل زمین به راحتی میتواند زیر پرده جریان گاز داغ قرار بگیرد.
زبانههای خورشیدی توسط میدان مغناطیسی به سمت بالا هدایت میشوند و گاهی برای مدتی ساکن میمانند. یک برجستگی ساکن معمولا تا حدود یک ماه باقی میماند و میتواند منجر به خروج جرم تاجی (CME) شود که گاز داغ را به منظومه شمسی پرتاب میکند.
مکانیسم انرژی که باعث شکلگیری برجستگیهای خورشیدی میشود، همچنان موضوع تحقیقات علمی است. خورشید ما در حال حاضر نزدیک به حداکثر چرخه فعالیت ۱۱ ساله خود قرار دارد و فعالیت بسیار بالایی دارد. در حداکثر چرخه خورشیدی، تعداد زیادی برجستگی و خروج جرم تاجی رخ میدهد که یکی از آنها در هفته گذشته شفقهای بسیار زیبایی را در آسمان زمین ایجاد کرد.




