شواهد رصدی DESI اولین نشانههای تجربی نظریه ریسمان و ماهیت انرژی تاریک, محققان معتقدند دادههای اخیر ابزار طیفسنجی انرژی تاریک (DESI) میتواند نخستین شواهد رصدی واقعی برای نظریه ریسمان باشد. این یافتهها نشان میدهند انرژی تاریک در حال ضعیفشدن با گذشت زمان است، پیشبینیای که با مدلهای مبتنی بر نظریه ریسمان همسو است.
انرژی تاریک پویا چالش برای مدل استاندارد کیهانشناسی از کشف شتاب انبساط کیهان در سال ۱۹۹۸، انرژی تاریک ستون فقره مدل استاندارد کیهانشناسی (CDM) شد. در این مدل، انرژی تاریک بهعنوان انرژی خلأ با چگالی ثابت در نظر گرفته میشود.
ضاد دارد و ضرورت یک چارچوب نظری جدید را میطلبد.
نظریه ریسمان پیشبینی پویایی انرژی تاریک گروهی از محققان از دانشگاه ویرجینیا تک، دانشگاه ایالتی نیویورک (SUNY) و دانشگاه ویتواترزرند در آفریقای جنوبی در یک پیشنویس مقاله استدلال کردهاند که مدلهای بر پایه نظریه ریسمان میتوانند این پویایی را توضیح دهند.
هصورت طبیعی منجر به انرژی تاریکی میشود که چگالی آن با زمان کاهش مییابد و با دادههای DESI همسو است.
ارتباط مقیاسهای پلانک و کیهانی نشانه کوانتومی بودن فضا-زمان جنبه شگفتانگیز این مدل پیشنهادی، برقراری ارتباط بین دو مقیاس طول کاملاً متفاوت است طول پلانک (در مرتبه ۱۰⁻۳۳ سانتیمتر) و مقیاس کیهانی (میلیاردها سال نوری). در فیزیک معمول، این دو مقیاس جدا از هم باقی میمانند، اما در این رویکرد انرژی تاریک بهصورت ذاتی به هر دو مقیاس وابسته است.
این امر نشان میدهد که انرژی تاریک ریشه در ماهیت کوانتومیِ خود فضا-زمان دارد و گرانش کوانتومی نقش کلیدی در انبساط پرشتاب ایفا میکند. آینده تستهای رصدی تلسکوپ فضایی نانسی گریس رومن با وجود تطابق نظری چشمگیر، پذیرش این مدل مستلزم تأیید تجربی مستقل است.
ناسا برای سال ۲۰۲۷ پرتاب تلسکوپ فضایی نانسی گریس رومن را برنامهریزی کرده که با دقت بالا پارامترهای انبساط کیهان و تاریخچه انرژی تاریک را سنجیده و میتواند بین مدلهای رقیب تمایز قائل شود. محققان امیدوارند این ابزارهای نسل جدید نه تنها پاسخ سوالات قدیمی کیهانشناختی را بدهند، بلکه دریچههایی به سمت فیزیک ناشناخته باز کنند.
