یک مطالعه تازه شامل داده‌های نزدیک به 1400 ایستگاه پایش کیفیت هوا در سراسر چین مشخص می کند که با افت کیفیت هوا، نرخ خودکشی افزایش می‌یابد. این اطلاعات این چنین مشخص می کند که چطور یک برنامه سراسری تحت رهبری دولت برای افت آلودگی هوا، به جلوگیری از ده‌ها هزار خودکشی آن هم تنها در چند سال پشتیبانی کرد.

چین برخی از آلوده‌ترین شهرهای جهان را دارد، کلان‌شهرهای آن پوشیده از دود غلیظی است که بر میلیون‌ها شهرنشین سنگینی می‌کند. نزدیک به 16 درصد از خودکشی‌های سراسر جهان هم در چین اتفاق می‌افتد. یقیناً آمار این سرزمین در سال‌های تازه به مقدار قابل توجهی افت یافته‌ است.

چند علت وجود دارد که امکان پذیر عامل افت آن باشد، از افزایش درآمد گرفته‌ تا تغییرات فرهنگی. اما مطالعه تازه تیمی از اقتصاددانان که داده‌های کیفیت هوا و گزارش‌های مرگ و میر ناشی از خودکشی را ترکیب کرده‌اند، با وضوح بیشتری نسبت به قبل مشخص می کند که تنفس هوای بد و مقدار خودکشی چه مقدار باهم مرتبط می باشند.

اعمال سیاست‌های افت آلودگی

در سال 2013، چین با ماموریت‌ای دشوار برای کنترل آلودگی هوا مواجه می بود. به این علت برنامه عمل پیشگیری و کنترل آلودگی هوای خود را معارفه کرد که منبع های صنعتی آلودگی را محدود می‌کرد و انتشار کردن گازهای گلخانه‌ای وسایل نقلیه را تنظیم می‌کرد. چین این چنین منفعت گیری از زغال‌سنگ به‌جای گاز طبیعی و انرژی خورشیدی و بادی را تشویق کرد که تبدیل بهبود قابل‌توجهی در کیفیت هوا شد.

همزمان با آن، مقدار خودکشی در سراسر سرزمین به شدت افت یافت. بر پایه گزارش مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های چین (CCDC)، بین سال‌های 2010 تا 2021، نرخ سالانه خودکشی از 10.88 به 5.25 خودکشی در هر 100000 نفر افت یافته‌ است.

پنگ ژانگ، اقتصاددان دانشگاه هنگ کنگ و همکارانش از این روندهای دیدنی منفعت گیری کردند تا ببینند می‌توانند اثرات آلودگی هوا بر خطر خودکشی را از دیگر عوامل مرتبط با خودکشی جدا کنند یا خیر.

بازدید ربط آلودگی و آمار خودکشی

برای انجام این کار، آنها داده‌های هفتگی کیفیت هوا را بازدید کردند و اتفاق‌ای به نام وارونگی دما را بازدید کردند. وارونگی دما، علتبه دام افتادن‌ آلودگی هوا در ارتفاع نزدیک زمین می‌بشود. محققان دریافتند که این وارونگی‌ها طبق معمولً فقط چند ساعت طول می‌کشد، اما می‌توانند میانگین غلظت ذرات معلق در هوا را نزدیک به 1 درصد افزایش دهند.

تحقیقات قبلی نشان داده‌اند که چطور این ذرات کوچک می‌توانند مستقیماً به مغز بروند. سپس ترکیب شیمیایی آن را در کمتر از 24 ساعت تحول داده‌ و تبدیل سلامت روانی ضعیف‌تر و به گمان زیادً ارامش عاطفی بدتر در طویل‌زمان بشود.

ژانگ و همکارانش با تکیه بر این مطالعات، که مکانیسم قابل قبولی را برای ربط آلودگی هوا و خودکشی اراعه می‌کند، افزایش آشکار و ناگهانی نرخ خودکشی را طی یک هفته بعد از رویدادهای وارونگی دمایی مشاهده کردند، اما این تاثییر بیشتر از 7 روز دوام نیاورد.

محققان در مقاله انتشار شده‌ خود می نویسند: «این‌ها خودکشی‌های اضافی می باشند. مرگ‌هایی که اگر کیفیت هوا بدتر نمی‌شد، هیچ زمان اتفاق نمی‌افتاد.»

خبر خوب این است که تقریباً 10 درصد از روال نزولی تازه چین در نرخ خودکشی، به افت آلودگی هوا نسبت داده‌ می‎‌بشود. محققان تخمین می‌زنند که از نزدیک به 46000 مرگ بر تاثییر خودکشی بین سال‌های 2013 تا 2017 به علت کوششهای پاکسازی آسمان جلوگیری شده‌ است.

این تیم می‌نویسد: «درحالی‌که تعداد بسیاری از سوالات باز درمورد ربط بین کیفیت هوا، سلامت روان و خودکشی وجود دارد، این تجزیه و تحلیل به خواست‌های کنترل آلودگی سراسر جهان فوریت می‌بخشد.»

این مطالعه امکان پذیر محدود به چین باشد و فقط ربط بین مه دود و مقدار خودکشی را نشان دهد. اما همه ما باید به یافته‌های آن دقت کنیم چون دیگر تقریباً در هیچ کجای زمین سطح ایمن آلودگی هوا وجود ندارد.

این مطالعه در Nature Sustainability انتشار شده‌ است.