ناسا اخیرا دو ماهواره می‌نیاتوری به نام مأموریت پریفایر (PREFIRE) را برای سنجش انرژی مادون‌قرمز دور ساطع‌شده از قطب شمال و قطب جنوب به فضا فرستاده است. این مأموریت نخستین بار است که انتشار حرارت در طول موج‌های بیش از ۱۵ می‌کروم‌تر به‌صورت سیستماتیک رصد می‌شود؛ حدود ۶۰ درصد از تشعشعات قطب شمال در این محدوده موجی رخ می‌دهد که تا کنون داده دقیقی از آن موجود نبود.
هر یک از کیوب‌ست‌ها وزنی کمتر از ۱۰ کیلوگرم و ابعاد تقریبی ۳۰۰ در ۲۰۰ در ۱۰۰ می‌لی‌متر دارد. این ماهواره‌های کم‌هزینه در دو مدار قطبی متفاوت با ارتفاع ۴۷۰ تا ۶۵۰ کیلوم‌تر از سطح زمین قرار گرفته‌اند و هر ۹۵ دقیقه یک‌بار دور زمین را می‌پیمایند. ابزار اصلی آن‌ها یک طیف‌سنج مادون‌قرمز حرارتی (TIRS) کوچک‌شده است که هشت بار در هر گردش مداری کالیبره می‌شود و تابش‌های می‌انین و دور مادون‌قرمز را می‌سنجد.
داده‌های جمع‌آوری‌شده قرار است شکاف بزرگی در درک توازن انرژی قطب‌ها را پر کند و به بهبود مدل‌های اقلیمی و پیش‌بینی آب‌وهوایی کمک نماید. دانشمندان با این اطلاعات می‌توانند روند ذوب یخ‌ها، افزایش سطح دریا، تغییرات در الگوی طوفان‌ها و فرسایش سواحل را با دقت بیش‌تری مدل‌سازی کنند. قطب شمال در حال حاضر سریع‌تر از هر نقطه دیگری از سیاره داغ‌تر می‌شود و پیامد‌های جهانی دارد.
ماهواره‌ها با موشک الک‌ترون از نیوزلند با فاصله حدود یک هفته از هم پرتاب شدند. پرتاب اول در پنجم خرداد ۱۴۰۳ با موفقیت انجام گرفت. سازنده کیوب‌ست‌ها شرکت بلو کی تکنالاجیز و طراح طیف‌سنج‌ها آزمایشگاه پیش‌رانه جت (JPL) ناسا بوده‌اند. دانشگاه ویسکانسین نیز در بخش علوم جوی و اقیانوسی مشارکت داشته است. انتظار می‌رود حدود یک ماه پس از پرتاب، داده‌های علمی قابل تحلیل باشند و مأموریت عمر برنامه‌ریزی‌شده ۱۰ ماهه داشته باشد.
<figcaption class="wp-element-caption"تراشه آشکارساز TIRS
