چین ساعاتی پیش کاوشگر ماهی چانگاو-۶ را با موفقیت به فضا پرتاب کرد. این کاوشگر قرار است در نیمه دورتر ماه فرود آید و پس از جمعآوری نمونههای خاک و سنگ به زمین بازگردد. نیمه دور ماه کمتر از نیمه رو به زمین کاوش شده است و این نمونهها در صورت موفقیت مأموریت، بینشهای جدیدی درباره ماه به دست دانشمندان میرسانند.
مأموریت چانگاو-۶ در روز جمعه ساعت ۱۷۲۷ به وقت محلی (۱۲۵۷ به وقت تهران) با راکت لانگ مارچ ۵ از مرکز پرتاب ونچانگ در استان هاینان آغاز شد. تعداد زیادی از شهروندان چینی در حین تعطیلات پنجروزه روز می شاهد این پرتاب بودند. پس از رسیدن به مدار ماه، کاوشگر سرعت خود را کاهش میدهد و فرودگر از فضاپیما جدا شده و بلافاصله پس از فرود بر سطح ماه، عملیات نمونهبرداری را آغاز میکند. سپس مجددا به فضاپیما متصل شده و به سمت زمین حرکت میکند. کل این مأموریت ۵۳ روز طول خواهد کشید.
نیمه دور ماه به دلیل عدم مواجهه با نویزهای رادیویی زمین، مکانی ایدهآل برای اخترشناسی رادیویی و پروژههای علمی دیگر محسوب میشود. از آنجا که این نیمه هرگز رو به زمین نیست، برقراری ارتباط با کاوشگرها نیازمند ماهوارههای رله است. این پرتاب جدیدترین تلاش صنعت فضایی چین در رقابت با آمریکا برای پیشبرد اکتشافات فضایی است.
چین در سال ۲۰۲۰ با مأموریت چانگاو-۵ به سومین کشوری تبدیل شد که نمونههای ماه را به زمین آورده است. پیش از آن، شوروی سابق با مأموریتهای لونا و آمریکا با مأموریتهای آپولو این موفقیت را به دست آورده بودند. اکنون چین برنامهریزی کرده تا تا چهار سال آینده سه مأموریت دیگر را به مقصد ماه بفرستد که اولین آن در سال ۲۰۲۷ اجرا خواهد شد.
بلندپروازیهای فضایی چین به مأموریتهای ماهی محدود نمیشود. پس از محرومیت از ایستگاه فضایی بینالمللی به دلایل امنیتی، چین ایستگاه فضایی سهماژوله تیانگونگ را ساخت و اکنون سه فضانورد چینی در آن حضور دارند. این ایستگاه ظرفیت استقرار شش فضانورد را دارد و چین اعلام کرده از آن تنها برای اهداف علمی و آموزشی استفاده خواهد کرد. در آینده نیز قصد دارد این ایستگاه را در دسترس فضانوردان بینالمللی قرار دهد.
نقطه اوج برنامههای فضایی چین ارسال فضانوردان به ماه تا سال ۲۰۳۰ و برگرداندن نمونههای مریخ به زمین است. این کشور همچون آمریکا قصد دارد به طور دائم در ماه حضور داشته باشد، هرچند این ایده همچنان در مراحل اولیه طرحریزی باقی مانده است. با این حال، متخصصان معتقدند برنامههای فضایی آمریکا همچنان برتری چشمگیری بر چین دارد، زیرا بودجه بیشتری در این حوزه اختصاص مییابد و زنجیرههای تامین و قابلیتهای خود را به شرکتهای خصوصی و متحدان بینالمللی گسترش داده است.




