گوگرد آزادشده از اقیانوسها اثر خنککنندگی زمین را ۲۵ درصد افزایش میدهد
پژوهشگران برای نخستین بار میزان گاز گوگرد ناشی از حیات اقیانوسی را محاسبه کردهاند و متوجه شدهاند که این گاز اقلیم زمین را به ویژه در نیمکره جنوبی بیش از پیشبینیهای قبلی خنک میکند. اقیانوسها علاوه بر جذب و توزیع گرمای خورشید، گازهایی تولید میکنند که ابرها را در خشانتر میسازند و در نتیجه بخش بیشتری از نور خورشید به فضا با زتابانده میشود.
تیمی از دانشمندان در مؤسسه علوم در یایی و مؤسسه شیمی فیزیکی بلاس کابررا در اسپانیا و دانشگاه آنگلیای شرقی در انگلستان گاز متانتیول (CH3SH) را شناسایی و اندازهگیری کردهاند. پیش از این به این گاز توجه کمتری میشد؛ زیرا شناسایی آن دشوار است و بیشتر در اقیانوسهای سرد آزاد میشود، در حالی که دادههای موجود عمدتا از آبهای گرم جمعآوری شده بود.
یافتههای این پژوهش یکی از مهمترین نظریهها در باره نقش اقیانوسها در تنظیم اقلیم را دگرگون میکند. بر اساس این نظریه، پلانکتونهای ریز در سطح اقیانوسها گوگرد را به صورت گاز دیمتیل سولفید آزاد میکنند که پس از ورود به اتمسفر اکسید شده و به ذرات معلق آئروسل تبدیل میشود.
تأثیر گوگرد آزادشده از اقیانوسها بر اقلیم زمین
پژوهشگران میگویند کار آنها درک ما از تنظیم اقلیم را تغییر داده است؛ زیرا اثری ترکیبی را بررسی کردهاند که پیش از این نادیده گرفته میشد. این تحقیق اهمیت آئروسلهای گوگردی برای زمین را مشخص میکند. دانشمندان میدانستند اقیانوسها متانتیول آزاد میکنند، اما نمیدانستند چه مقدار از این گاز در کجا منتشر میشود و از تأثیر گسترده آن بر اقلیم بیخبر بودند.
مدلهای شبیهسازی اقلیم تأثیر تابش خورشید در اقیانوس جنوبگان را بیش از واقعیت برآورد میکردند؛ چون نمیتوانستند ابرها و آئروسلها را به خوبی مدلسازی کنند. نتایج مطالعه جدید دقت مدلها را افزایش داده و شکاف بین پیشبینیها و واقعیت را کاهش میدهد.
دانشمندان پیشتر فکر میکردند پلانکتونها تنها دیمتیل سولفید آزاد میکنند، اما اکنون میدانند این موجودات متانتیول نیز ترشح میکنند. این کشف راهی باز کرده تا مکان، زمان و میزان متانتیول منتشرشده در اتمسفر را به صورت کمی و در مقیاس جهانی تعیین کنند.
بنابراین، پژوهشگران میتوانند ابرهای اقیانوس جنوبگان را بهتر شبیهسازی کنند و تأثیر خنککنندگی آنها را واقعگرایانهتر نمایش دهند.
دانشمندان دادههای موجود در باره متانتیول تولیدشده در آبهای شور، اقیانوس جنوبگان و سواحل مدیترانه را گردآوری و با دمای آب در یاها همبستگی دادند. نتایج نشان داد متانتیول گازهای گوگردی آزادشده از اقیانوسها را ۲۵ درصد افزایش میدهد و در اقلیم زمین نقش قابلتوجهی دارد.
افزایش ۲۵ در صدی شاید زیاد به نظر نرسد، اما متانتیول بسیار بهتر از دیمتیل سولفید اکسید شده و آئروسل میسازد؛ بنابراین تأثیر خنککننده آن بیشتر از دیمتیل سولفید است.
دانشمندان متوجه شدند گوگرد آزادشده از اقیانوسها در نیمکره جنوبی که مساحت آبی بیشتری دارد و فعالیت انسانی در آن کمتر است، تأثیر خنککنندگی بیشتری دارد.
پژوهشگران نتایج تحقیق خود را در ژورنال منتشر کردهاند.
