دانشمندان در یک مطالعه جدید اعلام کردهاند که یک جنگل حرای باستانی با درختانی که ارتفاع آنها به نزدیک چهل متر میرسید و بیست و سه میلیون سال پیش در پانامای جاری توسط جریان آتشفشانی دفن شده بود، کشف شده است.
آثار این جنگل برای اولین بار در سال ۲۰۱۸ توسط محققان در جزیره بارو کلرادو (BCI) واقع در مرکز کانال پاناما شناسایی شد. این جزیره در دریاچه مصنوعی گاتون قرار دارد که سالانه هزاران کشتی از آن عبور میکنند. بیسیآی در گذشته یک تپه بوده و در سال ۱۹۱۳ پس از ساخت رودخانه چاگرس تا حدی زیر آب رفت. امروزه جنگلهای استوایی این جزیره محققان حوزه باستانشناسی را به خود جلب کرده است.
کارلوس جارامیلو، یکی از نویسندگان این مطالعه و زمینشناس مؤسسه تحقیقات گرمسیری اسمیتسونین در پاناما، به لایو ساینس میگوید با توجه به اینکه دانشمندان بسیاری در قرن گذشته جزیره را بازدید کردهاند، هیچگاه فکر نمیکردیم که در بیسیآی چوبهای فسیلی وجود داشته باشد، چون هیچکس آنها را گزارش نکرده بود.
جارامیلو توضیح میدهد که این فسیلها همانند کندههای پوسیده به نظر میرسند و به همین دلیل تشخیص تفاوت آنها با دیگر درختان در حال پوسیدن مقداری دشوار است.
با این حال، فسیلهای این جنگل حرا به طور شگفتانگیزی به طور کامل از بین نرفتهاند، زیرا یک فوران آتشفشانی نزدیک به بیست و سه میلیون سال پیش، در آغاز دوره میوسن (بیست و سه میلیون تا ۵.۳ میلیون سال پیش) درختان را مدفون کرد و روند تجزیه آنها متوقف گردید.
تفاوت جنگل باستانی با جنگلهای امروزی

دانشمندان با تجزیه و تحلیل ۱۲۱ نمونه فسیل چوب کشف شده در بیسیآی، متوجه شدند که پنجاه مورد از آنها به گونه ناشناختهای با نام سونراتیاکسیلون باروکولرادوئنسیس تعلق دارند. این گونههای کشف شده همانند درختان حرایی هستند که در منطقه اقیانوسیه در جنوب شرقی آسیا، شامل استرالیا، نیوزیلند و برخی جزایر اطراف، و همچنین در بخشی از آفریقای امروزی مشاهده میشوند.
با این حال، درختان جنگل باستانی بسیار بلندتر از جنگلهای امروزی هستند. در حالی که امروز بلندترین درختان در جنگلهای حرا تا نزدیک به ۱۳ متر رشد میکنند، ارتفاع گونه مذکور به نزدیک به ۲۵ متر میرسد و میتواند تا ۴۰ متر نیز رشد کند.





