یک مطالعه روانشناسی در دانشگاه سوانسی ولز نشان میدهد که دانشجویان بیتفاوت و بیعلاقه به دروس، تمایل بیشتری به استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی مانند چتجیپیتی برای انجام تکالیف دانشگاهی دارند. این یافته اعتبار آموزشهای دانشگاهی را زیر سوال برده است.
به گزارش فایز، پژوهشگران در مارس ۲۰۲۳ از ۱۶۰ دانشجوی لیسانس در بازه سنی ۱۸ تا ۲۴ سال نظرسنجی کردند. نتایج در ژورنال اینترنت و آموزش عالی منتشر شده است. ۳۲ درصد شرکتکنندگان تمایل به استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی را اعلام کردند، در حالی که ۱۵ درصد گفتند به ندره از این ابزارها بهره بردهاند.
هیچکدام از شاخصهای موفقیت آکادمیک — از جمله صفات شخصیتی مانند وجدان، همدلی، توافقپذیری، ماکیاولیسم یا نارسیسیسم، نمرات و اعتمادبهنفس درسی — نتوانند استفاده از هوش مصنوعی را به درستی پیشبینی کنند. تنها عامل کلیدی پیشبینکننده، درجه بیتفاوتی و بیعلاقگی دانشجویان بود.
تأثیر بیتفاوتی در استفاده از هوش مصنوعی برای تکالیف
پژوهشگران بیان کردند که این نتایج آنها را غافلگیر کرده است. علاقه دانشجو به رشته تحصیلی مهمترین مانع از انجام تکالیف با کمک هوش مصنوعی است. هرچه سطح بیتفاوتی بالاتر باشد، تمایل به استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی بیشتر میشود. حتی دانشجویانی با وجدان بالا، اگر به درس خود بیعلاقه باشند، همچنان احتمال سوءاستفاده از این ابزارها را دارند.
بررسیهای بیشتر نشان داد که اگر ریسک دستگیری و مجازاتهای سنگین تقلب بالا باشد، بیشتر دانشجویان از استفاده از هوش مصنوعی خودداری میکنند. اما دانشجویان با بیتفاوتی بالا، حتی با وجود ریسک بالا نیز تقلب میکنند. این امر نشان میدهد که سیاستهای تنبیهی شدید به تنهایی راهحل مناسبی نیست و میتواند عواقب ناخواستهای داشته باشد.
یافتههای پژوهشگران تأکید میکند که بیعلاقگی یک عامل ریسک بزرگ است که میتواند اعتبار تحصیلات دانشگاهی را کاهش دهد. برای حفظ این اعتبار، اساتید و دانشگاهها باید اقدامات مؤثری اتخاذ کنند. بهرهگیری از روشهای تدریس و ارزیابی نوآورانه که انگیزه مشارکت دانشجویان را افزایش دهد، یکی از راهکارهای پیشنهادی است.




