پژوهش جدید محققان کالج دانشگاه‌ی لندن نشان می‌دهد که خطر ابتلا به بیماری پارکینسون در افراد بالای ۵۰ سال مبتلا به اضطراب، حداقل دو برابر افراد بدون اضطراب است. این یافته می‌تواند رویکرد پزشکی را در تشخیص زودهنگام پارکینسون تغییر دهد.
بر اساس گزارش یورونیوز و مقاله منتشر شده در بی‌جی‌جی‌پی، محققان از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۸ داده‌های نزدیک به ۹۸۸ هزار بیمار ۵۰ ساله و بالا‌تر را بررسی کردند. در این مطالعه عوامل دیگری مانند جنسیت، انزوا، بیماری‌های روانی شدید، زوال عقل، ضربه به سر و سبک زندگی نیز در نظر گرفته شده است.
بیماری پارکینسون دومین بیماری تخریب‌کننده عصبی شایع جهان است و پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۴۰ نزدیک به ۱۴.۲ می‌لیون نفر را تحت تأثیر قرار دهد. اضطراب از علائم مراحل اولیه پارکینسون شناخته می‌شود، اما تأثیر اضطراب آغاز شده بعد از ۵۰ سالگی بر ریسک پارکینسون تا پیش از این پژوهش ناشناخته بود.
از میان داده‌ها، ۱۰۹ هزار و ۴۳۵ بیمار شناسایی شدند که بعد از ۵۰ سالگی دچار اضطراب شده بودند. این گروه با ۸۷۸ هزار و ۲۵۶ نفر هم‌سین و هم‌مشخصه بدون اضطراب مقایسه شد. محققان علائم دیگری مانند مشکلات خواب، افسردگی، لرزش و اختلال اعتدال را در بازه زمانی از تشخیص اضطراب تا یک سال قبل از تشخیص پارکینسون بررسی کردند.
نتایج نشان داد می‌انگین زمان از تشخیص اول اضطراب تا تشخیص پارکینسون، ۴.۹ سال بوده است. مقایسه با گروه شاهد تأیید کرد که ریسک پارکینسون در افراد مبتلا به اضطراب دو برابر است.
با توجه به عدم وجود درمان قطعی برای پارکینسون، تشخیص زودهنگام علائم و عوامل پیش‌درآمد می‌تواند به پزشکان کمک کند. در پژوهش دیگری، محققان دانشگاه لندن و دانشگاه گوتینگن آلمان با استفاده از آزمایش خون و هوش مصنوعی موفق شدند تا هفت سال قبل از ظهور علائم، پارکینسون را پیش‌بینی کنند.
