تحقیق جهانی تنبیه فیزیکی کودک در ۹۲ کشور پیامدهای منفی یکسانی دارد, مطالعهای جامع از سوی محققان دانشگاه نیویورک منتشر شده که نتایج ۱۹۵ تحقیق بینالمللی را در بازه زمانی ۲۰۰۲ تا ۲۰۲۴ بررسی کرده است. این تحلیلها بر روی دادههای ۹۲ کشور با درآمد کم و متوسط انجام شده و نشان میدهد تنبیه بدنی با ۱۶ پیامد منفی اصلی در ابعاد جسمی، روانی، تحصیلی و اجتماعی همبستگی قوی دارد.
ممنوعیت جهانی تنبیه بدنی و وضعیت فعلی سازمان ملل متحد از سال ۲۰۰۶ خواستار منع کامل تنبیه فیزیکی کودکان شده است. تا کنون ۶۵ کشور در سطح جهان قانونگذاریهایی برای ممنوعیت کامل یا جزئی این کار انجام دادهاند که اکثریت آنها در میان کشورهای پردرآمد قرار دارند.
۱۶ پیامد منفی اثباتشده بر اساس شواهد علمی تحلیل متا نشان میدهد تنبیه بدنی با طیف وسیعی از نتایج مخرب مرتبط است که عبارتند از تضعیف رابطه والدین و فرزند و افزایش خطر قربانیشدن از خشونت hướ به اعمال خشونت در بزرگسالی (شامل خشونت علیه همسری) پذیرش خشونت به عنوان راهحل و مشکلات سلامت جسمی و روانی مصرف مواد مخدر و افت کارکرد تحصیلی اختلال در مهارتهای زبانی، کارکرد اجرایی و تواناییهای اجتماعی-عاطفی مشکلات رفتاری درونی (افسردگی، انزوا) و بیرونی (طمع، تخریب) اختلال در رشد اولیه کودک و کاهش کیفیت خواب فاکتورهای تحت تأثیر قرار نگرفته محققان هیچ رابطه معناداری بین تنبیه فیزیکی و سه مؤلفه تواناییهای شناختی، مهارتهای حرکتی و احتمال کودککار بودن در آینده مشاهده نکردند.
توصیههای علمی برای سیاستگذاری جهانی خورخه کوارتاس، استادیار روانشناسی کاربردی در دانشکده فرهنگ، آموزش و گسترش انسانی دانشگاه نیویورک استاینهارت، تأکید میکند استحکام و تکرارپذیری این یافتهها در مقیاس جهانی ثابت میکند تنبیه فیزیکی برای کودکان و نوجوانان صدمهزا است. لزوم دارد تحقیقات بیشتر برای تدوین استراتژیهای پیشگیری در سطح بینالمللی انجام شود. نتایج کامل این تحقیق در مجله معتبر نیچر منتشر شده است.
