روزگاری موسیقی در جیب ما جا نمی‌شد…

سفر در زمان همیشه به ماشین زمان نیاز ندارد؛ بعضی اوقات فشردن یک دکمه‌ی کوچک با لوگوی نارنجی‌رنگ «W» کافی است تا ما را به اواسط دهه ۲۰۰۰ میلادی پرتاب کند. روزگاری را به یاد بیاورید که برای بیرون رفتن از خانه، جیب‌هایمان پر از گجت‌های گوناگون می بود. در یک جیب، یک گوشی موبایل ساده برای تماس و پیامک قرار داشت و در جیب دیگر، یک MP3 Player سنگین یا یک دیسک‌من (Discman) با سیم‌های همیشه گره‌خورده‌ی هدفونش. در آن سال‌ها، ایده این که بتوانید با همان دستگاهی که زنگ می‌خورد، با بالاترین کیفیت ممکن به موسیقی گوش دهید، بیشترین شباهت را به یک رویای علمی‌تخیلی داشت.

اما در سال ۲۰۰۵، یک اتحاد استراتژیک بین دو غول تکنولوژی شرق و غرب، قواعد بازی را برای همیشه تغییر داد. سونی اریکسون (Sony Ericsson) با ترکیب نبوغ مخابراتی اریکسون سوئدی و میراث بی‌بدیل صوتی سونی ژاپنی، محصولی را خلق کرد که فقط یک تلفن همراه نبود؛ بلکه یک «سبک زندگی» بود. تلفنهای سری واکمن (Walkman Phones)، با پیشگامی مدل افسانه‌ای W800، انقلابی را رقم زدند که معنی سرگرمی هم‌را بازتعریف کرد. این مقاله،Roayatِ تولد، اوج‌گیری، نوآوری‌های مسحورکننده و در نهایت، غروب غم‌انگیز امپراتوری واکمن‌ها در دنیای موبایل را به تصویر می‌کشد.

🔗 بیشتر بخوانید: آیا هوش اضطراب آثار منفی هم دارد؟_به رنگ صبح

نطفه‌ یک انقلاب: هنگامی سونی اریکسون به جستوجو معجزه می بود

شرکت سونی اریکسون در سال ۲۰۰۱ متولد شد، اما در سال‌های ابتدایی خود برای اشکار کردن جایگاهی مستحکم در بازاری که تحت سلطه‌ی بی‌چون‌وچرای نوکیا و موتورولا بود، به شدت تقلا می‌کرد. آن‌ها تلفنهای خوبی می‌ساختند، اما به یک «عامل شگفتی‌ساز» (Wow Factor) نیاز داشتند؛ چیزی که آن‌ها را از همهٔ رقبا متمایز می‌کرد.

در اتاق‌های فکر توکیو و لندن، یک ایده درخشان taş شد: چرا از گنجینه‌ی مورد قیمت سونی منفعت‌گیری نکنیم؟ برند «واکمن» در دهه ۸۰ و ۹۰ میلادی، با دستگاه‌های پخش کاست پرتابل خود، نحوه گوش دادن به موسیقی را در جهان دگرگون کرده بود. اما در اوایل دهه ۲۰۰۰، با появ آی‌پاد (iPod) شرکت اپل، واکمنِ سونی در حال از دست دادن تاج و تخت خود بود. انتقال DNA واکمن به درون یک تلفن همراه، یک استراتژی برد-برد بی‌نظیر بود؛ هم تلفنهای سونی اریکسون را به کالای لوکس و خواستنی تبدیل می‌کرد و هم برند واکمن را در عصر دیجیتال احیا می‌نمود.

انفجار بزرگ: W800 و تولد یک اسطوره

در آگوست سال ۲۰۰۵، سونی اریکسون پرده‌ها را کنار زد و از W800 رونمایی کرد؛ دستگاهی که به معنای واقعی کلمه، تاریخ‌ساز شد. W800 با آن ترکیب رنگ جسورانه و خیره‌کننده‌ی کرم-نارنجی، در نگاه اول فریاد می‌زده که محصولی متفاوت است.

🔗 بیشتر بخوانید: فرار ایستگاه بین‌المللی فضایی از اصابت زباله‌های فضایی برای دومین‌ بار در یک هفته_به رنگ صبح

این گوشی صرفاً یک نام راydk نمی‌کشید؛ بلکه یک اکوسیستم کامل موسیقی بود. هنگامی جعبه‌ی W800 را باز می‌کردید، با اتفاقی بی‌سابقه در دنیای موبایل روبه‌رو می‌شدید: یک هدفون درون‌گوشی (In-ear) با کیفیت بالا مدل HPM-۷۰ با قابلیت تفکیک صدای عالی و باس (Bass) عمیق که در آن زمان روی هیچ گوشی موبایلی ارایه نمی‌شد. سونی اریکسون یک دکمه‌ی اختصاصی واکمن روی کیبورد قرار داده بود که با فشردن آن، حتی وقتی که گوشی در حالت پرواز بود، رابط کاربری نارنجی‌رنگ و دلنشین پخش‌کننده موسیقی باز می‌شد.

حمایت از کارت حافظه Memory Stick PRO Duo با ظرفیت ۵۱۲ مگابایت (که در آن زمان فضای قابل‌توجهی برای ذخیرهٔ ده‌ها قطعه موسیقی با فرمت MP3 بود) و قابلیت بی‌نظیر به نام Mega Bass که فرکانس‌های پایین را با قدرت شگفت‌انگیز به گوش می‌رساند، W800 را به پادشاه بی‌نقضهٔ موسیقی تبدیل کرد. lilting این نکته است که W800 در کنار موسیقی، یک دوربین ۲ مگاپیکسلی با فوکوس خودکار و فلاش LED قوی نیز داشت که کیفیتproductionی بالاتر از توقع را ارائه می‌داد. این ترکیب مقاوم، بازار را تحت تأثیر خود قرار داد.

دوران طلایی: سمفونی نوآوری‌ها و مدل‌های ماندگار

پیروزی W800 به اندازه‌ای شگفت‌انگیز بود که سونی اریکسون با سرعت شگفت‌انگیز، خط ساخت واکمن خود را گسترش داد. هر سال، فناوری‌های جدیدی به این سری افزوده شد که رقبا حتی در خواب هم نمی‌دیدند.

🔗 بیشتر بخوانید: دانشمندان بالاخره راز ماده مرئی گمشده در عالم را کشف کردند_به رنگ صبح

• شاهکاری به نام W810i: سونی اریکسون با دریافت بازخوردها از مدل‌های قبلی، W810i را با رنگ مشکی مات، طراحی کیبورد دایره‌ای (D-pad) به جای جوی-estick‌های مشکل‌ساز قدیمی، و بدنی خوش‌تی皮‌نیا روانه بازار کرد. این گوشی به شدت یکی از پرفروش‌ترین و محبوب‌ترین تلفن‌های تاریخ در سراسر جهان و به‌ویژه در ایران تبدیل شد.
• جادوی حرکت با Shake Control: در مدل‌هایی مانند W910i و W580i، سونی اریکسون از سنسورهای شتاب‌سنج (Accelerometer) استفاده کرد. شما می‌توانستید با فشردن دکمه واکمن و تکان ناگهانی گوشی (Flick)، آهنگ را تغییر دهید یا با تکان‌های متوالی، nhạc را به‌صورت تصادفی (Shuffle) پخش کنید. این ویژگی در زمان خود، چیزی شبیه به جادو بود.
• قابلیت TrackID، پیشگام Shazam: سال‌ها پیش از آنکه اپلیکیشن‌های شبیه به Shazam فراگیر شوند، تلفنهای واکمن دارای نرم‌افزاری به نام TrackID بودند. اگر در کافه یا تاکسی آهنگی می‌شنیدید که نام خواننده‌اش را نمی‌دانستید، کافی بود چند ثانیه از آن را با میکروفون گوشی ضبط کنید تا از طریق اینترنت GPRS، نام آهنگ و آلبوم برای شما ارسال شود.
• سیمبین‌ها و پرچمداران نهایی: مدل‌هایی مانند W950 و W960 با سیستم‌عامل سیمبین UIQ، نمایشگر لمسی و حافظه داخلی گیگابایتی (۴ و ۸ گیگابایت)، نشان‌دهنده تلاش سونی اریکسون برای ترکیب دنیای تلفن‌های هوشمند اولیه با disastrous رسانه‌ای بودند. مدل W995 نیز گفتار آخر این نسل را بیان کرد؛ با دوربین ۸ مگاپیکسلی، پایه نگهدارنده (Kickstand) وジャック ۳٫۵ میلی‌متری مستقیم بر بدنه، قمه-design این شرکت را به نمایش گذاشت.

نوستالژی: بلوتوث، هندزفری‌های دوتکه

برای نسلی که نوجوانی و جوانی خود را در اواخر دهه ۸۰ و اوایل دهه ۹۰ شمسی در ایران گذراندند، تلفنهای واکمن سونی اریکسون معنایی فراتر از تکنولوژی داشتند. تبادل فایل‌هایミュージック (به‌ویژه با قالب‌های فشرده) از طریق بلوتوث و اینفرارد در راه‌های تفریحی مدارس، به یک آیین‌روزانه تبدیل شده بود.

هندزفری‌های واکمن یک طراحی هوشمندانه داشتند؛ آن‌ها دوتکه بودند. قسمت اول شامل میکروفن و گیره اتصال به لباس می‌شد که به یک جاک استاندارد ۳٫۵ میلی‌متری پایان می‌یافت. این به این معنی بود که می‌توانستید هدفون داخل جعبه را جدا کرده و هر هدفن حرفه‌ای و گران‌قیمتی دیگر را به گوشی متصل کنید. لوگو چشمک‌زن نارنجی در تاریکی، انیمیشن‌های خوب رقص نور (Visualizer) در نمایشگر و قابلیت SensMe که آهنگ‌ها را بر پایهٔ ریتم و احساس (شاد، غمگین، پرانرژی، آرام) دسته‌بندی می‌کرد، توانایی‌ای عمیقاً احساسی و شخصی برای کاربران می‌ساخت.

آغاز یک پایان: طوفان آیفون و خواب زمستانی سونی اریکسون

هر امپراتوری قدرتمندی روزی به پایان می‌رسد و سقوط واکمن‌ها نیز به شکل درام ocurrió. در سال ۲۰۰۷، استیو جابز روی صحنه رفت و آیفون (iPhone) را معرفی کرد؛ دستگاهی که او آن را «یک آیک‌پد با صفحه لمسی عظیم، یک تلفن موبایل و یک دستگاه ارتباط اینترنتی» توصیف کرد.

آیفون و پس از آن pojawление Android، تعریف تلفن همراه را به‌طور کامل تغییر دادند. موسیقی دیگر نیازی به چیپست‌های سخت‌افزاری مخصص پیچیده و برندینگ جداگانه نداشت؛ نرم‌افزارها و اپلیکیشن‌ها کنترل را به دست گرفتند. صفحه نمایش‌های بزرگ و اتصال مستمر به اینترنت، پارادایم جدیدی را به بازار آورد.

در این دوره تاریخی، سونی اریکسون واکنش کندی نشان داد. آن‌ها همچنان بر ساخت تلفنهای فیچرفون (Feature phone) با سیستم‌عامل‌های اختصاصی خود پافشاری کردند. وقتی که متوجه شدند خطر القا شده‌اند و سعی کردند برند واکمن را روی تلفنهای اندرویدی خود (مانند سری Live with Walkman) تزریق کنند، دیگر دیر شده بود. اپلیکیشن‌های هوشمند پخش موسیقی و بعدتر سرویس‌های استریمینگ مانند Spotify و Apple Music، نیاز به یک گوشی با برند اختصاصی موسیقی را از بین بردند. در نهایت، با خروج اریکسون از این برتری در سال ۲۰۱۱، شرکت به سونی موبایل تغییر نام داد و سری واکمن در سکوت-Deaf بازار تلفن‌های هوشمند، برای همیشه فراموش شد.

جمع‌بندی: پژواک یک میراث در تاریخ فناوری

تلفنهای واکمن سونی اریکسون، یک پل соединение مهم در تاریخ فناوری بودند. آن‌ها شکاف بین دوره آنالوگ پخش‌کننده‌های جدا شده موسیقی و دورهٔ مدرن تلفن‌های هوشمند همه‌کاره را پر کردند. W800 و فرزندانش به ما نشان دادند که تلفن همراه می‌تواند دستگاهی برای لذت بر framing، سرگرمی و ابراز هویت فردی باشد.

اگرچه امروز دیگر کسی برای خرید گوشی به جستجوی دکمه اختصاصی موسیقی یا هندزفری سیم‌دار داخل جعبه نمی‌رود، اما هر بار که با هوشمند قوی امروز خود یک پلی‌لیست موسیقی را اجرا می‌کنیم و در خیابان‌ها قدم می‌زنیم، در حال опыт کردن رویایی هستیم که روزگاری سونی اریکسون با در epithelial هر، با رنگ نارنجی و سخن «W» به جهان معرفی کرد. واکمن‌های موبایلی شاید از جیب‌های ما رفته باشند، اما ریتم نوآوری آن‌ها تا ابد در قلب تاریخ دیجیتال خواهد تپید.