بهترین فیلمهای وسترن با بازی لی ون کلیف؛ از چند دلار زیادتر تا خوب، بد، زشت
بیش از سه دهه از در گذشت لی ون کلیف میگذرد، اما او همچنان یکی از مشهورترین و محبوبترین با زیگران سینمای آمریکا و ایتالیا به شمار میرود. ون کلیف که در بسیاری از وسترنهای اسپاگتی در ایتالیا بازی کرده، با زیگری پرکار بود که به طور میانگین نزدیک به سه فیلم در سال روی صحنه میرفت. برخلاف بسیاری از همنسلان خود که بیشتر در نقش قهرمان یا شریر تا یپکست شده بودند، ون کلیف با زیگری با طیف گستردهای از نقشهای اخلاقی بود و از انتخاب شخصیتهای متنوع و پیچیده استقبال میکرد.
پس از خدمت در نیروی در یایی و کار به عنوان اپراتور سونار در جنگ جهانی دوم، ون کلیف به هالیوود پیوست. او سالها در نقشهای مکمل و کوچک ظاهر شد تا اینکه در سال ۱۹۶۵ سرژیو لئونه او را برای فیلم چند دلار زیادتر انتخاب کرد. این نقش نقطه عطفی در حرفه او بود و مسیر ستارگی را برایش هموار ساخت. در طول در خشان خود، او در بیش از ۵۰ فیلم وسترن بازی کرد که بررسی کامل فیلمنامهی او کار دشواری است. با این حال، ده اثر برجسته از این با زیگر وجود دارد که هر دوستدار ژانر وسترن باید تماشا کند.
۱۰. (۱۹۷۴)
ترکیب ژانرهای رزمی (کنگفو) و وسترن در این فیلم ایتالیایی به کارگردانی آنتونیو مارگریتی تجربه شده است. داستان حول هو چیانگ (لو لیه)، یک جنگسالار چینی میچرخد که برای یافتن گنج عموی خود به غرب آمریکا سفر میکند و ناچار میشود با داکوتا (لی ون کلیف)، قاتل عمویش، متحد شود. این اتحاد ناخواسته بین یک استاد هنرهای رزمی و یک قاتل غرب، فضایی منحصر به فرد از اکشن و کمدی ایجاد میکند. داستان با خلاقیتی با مزه پیش میرود؛ از جمله نقشه گنج که روی بدن چهار معشوقهی عمو نقاشی شده و دو رفیق ناچارند برای خواندن آن، زنان را ردیابی کنند.
۹. (۱۹۶۸)
به کارگردانی جورجیو استگانی، این فیلم تحولی غافلگیرکننده از را هزن به کلانتر را روایت میکند. کادلیپ (ون کلیف)، دزدی حرفهای که ترجیح میدهد بدون خشونت دزدی کند، پس از تصادفی با یک گروه رقیب، به سمت قانونگرایی سوق داده میشود. شجاعت او او را به مقام کلانتری میرساند، اما او میفهمد این وظیفه سختتر از دزدی است. فیلم بیشتر شخصیتمحور است تا اکشنمحور و مخاطب را در ونیات کادلیپ میکشاند. نگاه خیره و تیز، پوزخند کینهتوز و گفتار آرام ون کلیف در اینجا به اوج میرسد. فیلم با خشونت محدود، مضامین اخلاقی را تبیین میکند؛ کادلیپ مدام با انتخابهای دشوار روبروست، مانند دستبند کردن همکاران سابق یا سرقت از پول امانتداری، و همیشه مسیر در ستی را اگرچه با سختی انتخاب میکند.
۸. (۱۹۷۰)
گوردون داگلاس در این فیلم ون کلیف را در نقش تراویس، اپراتور یک قایق مسافربری بر روی رودخانه، به نمایش میگذارد. تراویس متعهد میشود مانع عبور یک گروه را هزن خطرناک شود که قصد قتلعام مردم شهر همجوار را دارند. فیلم نزدیک به ۱۱۵ دقیقه طول دارد که ۱۰۰ دقیقه اول آن به تدوین فضایی و جغرافیایی برای در گیری نهایی اختصاص دارد. مناظر زیبای رودخانه و سواحل، فضاسازی بصری قویای ایجاد میکنند. تراویس تنها نیست؛ او توسط شخصیتهایی چون ماونتن فیل، مردی سرسخت و بددهان که حتی پس از خوردن گلوله با تمسخر میگوید یک گلوله کار من را نمیسازد، پسر، پشتیبانی میشود.
۷. (۱۹۶۹)
اولین بخش از سهگانه ساباتا به کارگردانی جیانفرانکو پارولینی، داستانی از توطئه و فساد است. ون کلیف در نقش ساباتا، جایزهبگیرى است که ماموریت یافتن سارقان ۱۰۰ هزار دلاری ارتش آمریکا را بر عهده دارد. آشکار میشود مقامات فاسد شهر خودشان دزدی را برنامهریزی کردهاند تا با پول زمین بخرند و ثروتمند شوند. ساباتا یکی از ماهرترین جایزهبگیران وسترن است که با دقت شلیک بینظیر و چشمان با ریک، مهاجمان را بیزحمت از بین میبرد. او یک ضدقهرمان دلنشین است که پس از فاش کردن توطئه، پول دزدی را برای خود نگه میدارد. خلاقیت پارولینی در طراحی سلاحها، مانند تفنگ نهانشده در بنجو، از نکات برجسته فیلم است که سالها بعد در دسپرادو با آنتونیو با ندراس تکرار شد.
۶. (۱۹۷۲)
جیانکارلو سانتی، پس از یک دهه دستیاری سرژیو لئونه، با این فیلم کرد. ون کلیف نقش کلانتر کلایتون را ایفا میکند که معتقد است یک فراری متهم به قتل، بیگناه است. او برای حمایت از این مرد در برابر جایزهبگیران میایستد. نیمه اول فیلم پر از اکشن و فرارهای شگفتانگیز است (مانند پرش از بام به بام و تیراندازی در حالت معکوس) و نیمه دوم به سبک پلیسی، جستجوی قاتل واقعی را دنبال میکند. موسیقی لوئیس انریکز با کالوف، برنده آینده اسکار، ک عالی است که کوینتن تا رانتینو از آن در کیل بیل ۱ استفاده کرد.
۵. (۱۹۶۷)
این وسترن زاپاتا (مربوط به مکزیک و انقلاب) به کارگردانی سرژیو سولیم، به ترینهای ژانر محسوب میشود. جاناتان کوربرت (ون کلیف)، اندوختهدار را هآهن، یک قانونشکن مکزیکی به نام کوچیلو را به دنبال میفرستد. در نگاه اول کوچیلو قاتل و متجاوزی بیرحم به نظر میرسد، اما کوربرت کشف میکند که او قربانی یک دسیسهی چینی است و داماد الکلی اندوختهدار، جنایتکار واقعی است. داستان دچار تحویل میشود و فیلم به دو قهرمان و دو شریر تبدیل میگردد.
۴. (۱۹۶۷)
به کارگردانی جولیو پترونی، این فیلم انتقامجویی کلاسیک است. بیل، جوانی که خانوادهاش ۱۵ سال پیش ترور شده، به شکار قاتلان میرود. در راه با را یان (ون کلیف)، تبهکاری که تازه از زندان آزاد شده و عضو سابق باند قاتلان بوده، روبرو میشود. را یان ادعا میکند باند برایش تله گذاشته و او بیل را نجات داده. فیلم با کلوزآپهای زیاد از چهرههای غبارآلود و زومهای ناگهانی، فضایی تنشزا میسازد. اگرچه طرح داستان برخی خلأهای منطقی دارد، اما اکشن پیوسته و حضور قوی ون کلیف این ضعفها را جبران میکند.
۳. (۱۹۶۷)
به کارگردانی تونینو والری، این فیلم از یک داستان مربیگری و شاگردی آغاز میشود. اسکات، جوانی که در شهر مسخره است، از تا لبی (ون کلیف) تیراندازی مییاد بگیرد. را بطهی دوستانهشان به دشمنی تبدیل میشود وقتی تا لبی برای رسیدن به قدرت توطئه میکند و اسکات علیه او برمیخیزد. تبدیل اسکات از ضعیف به یک تیرانداز ماهر، الهامبخش است. تا لبی نماد سوءاستفاده از قدرت است که به آرزویش میرسد اما شاگردش را از دست میدهد و این امر به سقوط او منجر میشود.
۲. (۱۹۶۵)
همکاری ون کلیف با کلینت ایستوود در این فیلم سرژیو لئونه، از ماندگارترین دوهای سینماست. ون کلیف در نقش سرهنگ مورتیمر، سرباز سابقی است که ال ایندیو را میجوید و با مانکو (ایستوود)، جایزهبگیر دیگری که همان هدف را دارد، متحد میشود. دیالوگ معروف مورتیمر هنگامی که دو شکارچی به دنبال یک طعمه میروند، در نهایت از پشت به یکدیگر شلیک میکنند، پایه همکاری آنهاست. دو نفر با تکیه بر نقاط قوت هم (جرأت مانکو و هوش مورتیمر) باند شریران را نابود میکنند. صحنههای نمادین مانند تیراندازی به کلاههای هم و شلیک به سیبهای در خت، به جانبازی و کمدی فیلم میافزاید. لئونه شریران را با چهرههای زشت و ترسناک تصویر میکند که واقعگرایی خاصی به فیلم میبخشد.
۱., (۱۹۶۶)
پایان سهگانه دلار، به طور گسترده به ترین وسترن تا ریخ سینما شناخته میشود. داستان حول سه مرد – خوب (ایستوود)، بد (ون کلیف) و زشت (الی والاش) – میچرخد که به دنبال طلای نیروهای کنفدراسیون در یک قبرستان هستند. ون کلیف در نقش چشم فرشتهای، یک سرباز سابق و مزدور بیرحم است که برای رسیدن به گنج از هیچ زورگویی کوتاه نمیآید. تمام عناصر فیلم تنش، کار با در وبین، موسیقی انیو موریکونه، دیالوگ، اکشن و روایت، بینقص ترکیب شدهاند. بازی سه با زیگر اصلی در اوج فرم و موسیقی موریکونه با سازهایی چون فلوت و اوکارینا، حس خطر را تقویت میکند. دوئل نهایی مکزیکی و الگوی سه شخصیت با دیدگاههای اخلاقی متضاد، الگوهای تکرارشده در سینمای جهانی شدند.
< = =
