تصویر روز ناسا: خوشه ستاره‌ای NGC 602؛ تصویری از تلسکوپ فضایی جیمز وب
- تکنولوژی

تلسکوپ جیمز وب نبردستارگان و غبار در خوشه NGC 602 را ثبت کرد

در اعماق کیهان، خوشه ستاره‌ای صدف که با نام علمی NGC 602 شناخته می‌شود، صحنه‌ای شگفت‌انگیز از درگیری میان ستارگان تازه‌متولد و ستون‌های عظیم گاز و غبار را به نمایش می‌گذارد. تابش پرانرژی ستارگان جوان در مرکز این خوشه، به آرامی این ستون‌های غول‌پیکر را تبخیر می‌کند.

خوشه ستاره‌ای NGC 602؛ تصویری از تلسکوپ فضایی هابل

این ستون‌های غبارآلود نیز خود در تلاش‌اند تا ستاره‌های جدیدی را متولد سازند. گویی نبردی میان انرژی تابشی ستارگان نوپا و این ستون‌ها در جریان است؛ نبردی میان نور و ماده که سرنوشت آن، تولدستارگان تازه در دل تاریکی است.

در عکس روز ناسا چه می‌بینیم؟

عکس منتشرشده جزئیات خیره‌کننده‌ای از خوشه ستاره‌ای NGC 602 را آشکار می‌سازد. این تصویر توسط تلسکوپ فضایی جیمز وب و با بهره‌گیری از طیف وسیعی از نور مادون قرمز به ثبت رسیده است.

در پس‌زمینه عکس نیز مجموعه‌ای از کهکشان‌های دوردست دیده می‌شود. هر یک از این کهکشان‌ها در فاصله حداقل صدها می‌لیون سال نوری، دور‌تر از این خوشه ستاره‌ای قرار دارند.

<div class="wp-block-image"

خوشه NGC 602 در نزدیکی لبه ابر ماژلانی کوچک (SMC) واقع شده است؛ کهکشان ماهواره‌ای کوچکی که در مجاورت کهکشان راه شیری ما قرار دارد. فاصله ابر ماژلانی کوچک از زمین نزدیک به ۲۰۰ هزار سال نوری برآورد می‌شود. بدین ترتیب، NGC 602 در تصویر بالا وسعتی نزدیک به ۲۰۰ سال نوری دارد.

برای مقایسه، تصویری دیگر از این خوشه ستاره‌ای توسط تلسکوپ فضایی هابل در نور مرئی گرفته شده و چشم‌اندازی متفاوت از این منطقه را به ما می‌دهد

<div class="wp-block-image"

در مرکز عکس هابل، چندین ستاره آبی به وضوح دیده می‌شود که نشان‌دهنده فعالیت‌های ستاره‌زایی فعال در درون این خوشه ستاره‌ای زیبا است.

این گزارش با ویرایش مجله به رنگ صبح در دسته‌بندی‌های تکنولوژی و علم منتشر شده است.

مطالعات بیش‌تر بر روی داده‌های تلسکوپ جیمز وب به دانشمندان کمک می‌کند تا فرآیند‌های شکل‌گیری ستاره در محیط‌های کم‌فلزی مانند ابر ماژلانی کوچک را بهتر درک کنند. این مشاهدات، پنجره‌ای جدید بر روی دوران اولیه جهان‌گشایی و تکامل کهکشان‌ها گشوده است.

این مشاهدات نشان می‌دهد که چگونه تلسکوپ‌های پیشرفته فضایی مانند جیمز وب، لایه‌های پنهان کیهان را آشکار می‌سازند و درک ما از تولدستارگان را در مقیاس کهکشان‌های همسایه گسترش می‌دهند.