یک مطالعه جدید فرانسوی منتشرشده در ژورنال بی‌ام‌جی نشان می‌دهد که مصرف برخی پروژستوژن‌های خاص برای یک سال یا بیشتر، با افزایش قابل‌توجه خطر ابتلا به مننژیوم، نوعی تومور مغزی خوش‌خیم، مرتبط است. محققان آژانس ملی دارو و ایمنی محصولات بهداشتی فرا‌نسه داده‌های صد و هشت هزار و سیصد و شصت و شش زن را بررسی کرده‌اند.
مننژیوم چهل درصد تومور‌های اولیه سیستم عصبی مرکزی را تشکیل می‌دهد و اگرچه خوش‌خیم است، اما با رشد از غشا‌های مغز و نخاع میتواند بر این ساختار‌ها فشار بیاورد و نیازمند جراحی شود. این اولین مطالعه است که رابطه مصرف طولانی‌مدت پروژستوژن‌ها و خطر مننژیوم را به‌صورت سیستماتیک ارزیابی میکند.
محققان هشت نوع رایج پروژستوژن را مورد بررسی قرار دادند. نتایج نشان داد مصرف طولانی‌مدت تزریق ۱۵۰ می‌لی‌گرم مدروکسی‌پروژس‌ترون استات (دپو-پروور) با افزایش ۵.۶ برابری خطر، قرص ۵ می‌لی‌گرم مدروژستون (کولپرون) با ۴.۱ برابری، و ۰.۱۲۵ تا ۰.۵ می‌لی‌گرم پرومژستون (سرجستون) با ۲.۷ برابری افزایش خطر همراه است. در مقابل، برای مصرف کمتر از یک ساله هیچ خطری مشاهده نشد.
پروژس‌ترون‌های طبیعی (پروم‌تریوم، اوتروژستان، اندوم‌تر)، دیدروژس‌ترون و دستگاه‌های داخل‌رحمی (آی‌یو‌دی) نیز هیچ‌گونه افزایش خطری نشان ندادند. برای کلرمادینون استات، نومژس‌ترول استات و سیپرو‌ترون استات نیز خطر افزایش‌یافته گزارش شده، اما درباره دینوژست و هیدروکسی‌پروژس‌ترون داده کافی وجود ندارد.
این مطالعه مشاهده‌ای بوده و نمی‌تواند علیت را ثابت کند. محققان محدودیت‌هایی نظیر عدم دسترسی به جزئیات بالینی کامل، عوامل ژنتیکی و سوابق پرتودرمانی را در پایگاه داده SNDS اعلام کرده‌اند. با این حال، با توجه به اینکه حدود ۷۴ می‌لیون زن در جهان از مدروکسی‌پروژس‌ترون استات برای پیشگیری از بارداری استفاده می‌کنند، تعداد موارد مننژیوم منتسب میتواند قابل‌توجه باشد.
متخصصان توصیه می‌کنند زنان داروهای ضدبارداری خود را به‌صورت منظم با پزشک مرور کنند. سوزان ایوانز، متخصص زنان و استادیار دانشگاه آدلاید، استفاده از آی‌یو‌دی‌ها را جایگزین ایمن‌تری می‌داند. آمار مرکز بنیاد خانواده کایزر در ایالات متحده نشان می‌دهد استفاده از آی‌یو‌دی از ۲ درصد به ۱۴ درصد افزایش یافته، در حالی که مصرف قرص‌های ضدبارداری از ۳۱ درصد به ۲۲ درصد کاهش یافته است.
محققان تأکید می‌کنند این یافته نباید مصرف‌کنندگان فعلی یا پیشین را دلسرد کند، زیرا خطر مطلق همچنان پایین است. با توجه به محدودیت مطالعه که تنها دوز ۱۵۰ می‌لی‌گرم را در فرا‌نسه بررسی کرده، ضرورت انجام تحقیقات گسترده‌تر در کشور‌هایی که این دارو به‌شکل گسترده‌تر تجویز می‌شود، احساس می‌شود.
