کولیکولوس فوقانی کلید مغز در تصمیمگیریهای دیداری و شناختی, محققان دانشگاه شیکاگو با انتشار نتایج یک مطالعه نوین در مجله نِیچر نوروساینس، نقشی حیاتی و پیشتر ناشناخته برای کولیکولوس فوقانی در فرآیندهای تصمیمگیری پیچیده آشکار کردهاند.
این ناحیه مغزی که در سقف مغز میانی قرار دارد، تا پیش از این عمدتاً با هدایت حرکات چشم و سر به سمت محرکهای دیداری شناخته میشد، اما اکنون اثبات شده که در پردازشهای شناختی سطح بالا نیز مشارکت تعیینکننده دارد. تغییر پارادایم در درک عملکرد کولیکولوس فوقانی به طور سنتی، دانشمندان معتقد بودند کولیکولوس فوقانی تنها مسئول واکنشهای رفلکسی و جهتیابی حرکتی است.
با این حال، شواهد جدید نشان میدهد که این ساختار مغزی در ماموریتهایی نظیر طبقهبندی دیداری و انتخاب بین گزینههای فضایی، نقشی محوری ایفا میکند که از وظایف قشر مغزی پیشینتر است. طراحی آزمایش و نتایج کلیدی در این پژوهش، میمونها آموزش داده شدند تا با تثبیت نگاه بر روی یک نقطه ثابت، تصاویر نمایش داده شده را با فشار دادن دکمه به دستههای صحیح طبقهبندی کنند.
فرآیند تصمیمگیری نمایش میدهند.
تأیید عامل-سازمانی با بیحسیسازی موقت برای اثبات علّی بودن این نقش، محققان با تزریق دارو، فعالیت کولیکولوس فوقانی را به صورت موقت متوقف کردند. نتیجه به شدت قابل توجه بود عملکرد میمونها در ماموریت طبقهبندی دیداری به طور معناداری کاهش یافت. این یافتیقین میدهد که کولیکولوس فوقانی تنها یک ناظر نیست، بلکه یک پردازشگر ضروری در مدار تصمیمگیری است. چرا کولیکولوس فوقانی در تصمیمگیری شناختی مشارکت میکند؟
تحقیقکنندگان استدلال میکنند که کولیکولوس فوقانی از قدیمیترین ساختارهای مغزی برای پردازش اطلاعات فضایی و دیداری است. مغز احتمالاً از این زیرساخت تکاملی کهن برای سازماندهی تفکر انتزاعی استفاده میکند. شواهد رفتاری این نظریه را تقویت میکنند هنگام یادآوری خاطرات یا وزن دادن به گزینهها، انسانها به طور ناخودآگاه حرکات چشم و دست انجام میدهند که شبیه به محاسبه فضایی است.
کولیکولوس فوقانی میتواند درک بهتری از اختلالاتی فراهم آورد که در آنها تصمیمگیری و توجه فضایی دچار اختلال شدهاند.
تحقیقات آتی احتمالاً بر نحوه تعامل این ناحیه با قشر پیشپیشینی و نواحی پاریتال برای تولید رفتار هدفمند متمرکز خواهند بود.
