قمر یخی انسلادوس که به دور زحل می‌چرخد، همچنان یکی از جذاب‌ترین اهداف کاوش فضایی باقی مانده است. برجستگی‌های بلندی که به نام خطوط ببری شناخته می‌شوند، یخ را از داخل این قمر به فضا پرتاب می‌کنند و ابری از ذرات یخ نازک بر فراز قطب جنوبی آن تشکیل می‌دهند که حلقه‌ی مرموز زحل را تغذیه می‌کند.
شواهد حاضر حاصل تحلیل داده‌های فضاپیمای رباتیک کاسینی است که از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۷ در مدار زحل قرار داشت. در عکس با وضوح بالا که در طول پرواز‌های نزدیک به انسلادوس ثبت شده، ویژگی‌های غیر‌معمول سطح به رنگ آبی قابل مشاهده‌اند. این که چرا انسلادوس به این می‌زان فعال است، همچنان یک راز محسوب می‌شود، به‌ویژه وقتی قمر همسایه‌ی آن، می‌ماس، کاملا غیر‌فعال و مرده به نظر می‌رسد.
توسط تجزیه و تحلیل دانه‌های یخ پرتاب‌شده، دانشمندان متوجه وجود مولکول‌های آلی پیچیده در داخل انسلادوس شده‌اند. این مولکول‌های بزرگ غنی از کربن، شواهدی را تقویت می‌کنند که اقیانوس‌های زیر سطح این قمر می‌توانند شرایط مناسبی برای حیات داشته باشند، هرچند که وجود حیات به طور قطعی ثابت نشده است.
