باستانشناسان یک شهر باستانی با قدمت چهار هزار سال را در واحه خیبر، واقع در شمال غربی شبهجزیره عربستان، آشکار کردهاند. این کشف نشان میدهد که ساکنان این منطقه چگونه به تدریج از زندگی عشایری به تمدن شهری گذار یافتهاند.
بر اساس گزارش ساینسآلرت، باقیماندههای شهر النطح قرنها توسط حصارهای طبیعی واحه خیبر، یک منطقه سرسبز و حاصلخیز در میان بیابان، از دید محققان پنهان مانده بود. باستانشناس فرانسوی گیوم شارلو با تیمی فرانسوی-سعودی، دیواری باستانی به طول ۱۴.۵ کیلومتر را شناسایی کرد که مرزهای این شهر را مشخص میسازد.
محققان ثابت کردند که دیوارها و باروهای کشفشده متعلق به یک زیستگاه سازمانیافته بودهاند. این شهر در اوایل عصر برنز، حدود ۲۴۰۰ سال پیش از میلاد، بنا شده و ظرفیت استقرار حدود ۵۰۰ نفر را داشته است.

حدود هزار سال پس از احداث، ساکنان النطح به دلایل ناشناخته شهر را رها کردند. شارلو میگوید هیچکس دلیل این رها شدن را نمیداند. در آن دوره، در حالی که شهرهای منطقه شام در امتداد دریای مدیترانه در حال رشد بودند، شمال غربی عربستان بیشتر بیابانی بود و تنها مسیر عبور عشایر و مکان دفنگاهها محسوب میشد.

تیم تحقیق با کمک تصاویر هوایی، مسیرهای شهر، پایههای خانهها و ساختارهای معماری را شناسایی کرد. پایههای کشفشده به اندازهای استحکام داشتند که امکان ساخت خانههای یک یا دو طبقه را میدادند.

برآوردها نشان میدهد شهر النطح بر روی مساحتی حدود ۲.۶ هکتاری گسترش یافته و شامل نزدیک به ۵۰ واحد مسکونی با دیوارهای مجزا بوده است. مقبرههای قبرستان این شهر حاوی سلاحهای فلزی نظیر تبر و خنجر، بالإضافة به سنگهای قیمتی همانند عقیق بوده که نشاندهنده سطحی از پیشرفت اجتماعی و اقتصادی است.
با وجود اینکه النطح در مقایسه با تمدنهای بینالنهرین یا مصر در آن دوره شهر کوچکی محسوب میشد، محققان معتقدند این یافتها شواهد ملموسی از گذار از زندگی عشایری به زندگی شهری در این منطقه ارائه میدهد. نتایج این کاوشها در ژورنال علمی پیالاواس وان (PLOS ONE) منتشر شده است.




