۶ نشانه حیاتی برای تغییر روانپزشک وقتی درمان به نتیجه نمیرسد, انتخاب یک روانپزشک مناسب، پایه و اساس موفقیت در مسیر درمان اختلالات روانی است. بسیاری از بیماران پس از یافتن یک متخصص، در رابطه با ادامه همکاری با او تردید ندارند، در حالی که کیفیت رابطه درمانی مستقیماً بر روند بهبود تاثیر میگذارد.
اگر احساس میکنید فرآیند درمانتان متوقف شده یا دچار چالشهایی شدهاید که قابل حل نیستند، احتمالاً زمان ارزیابی مجدد فرا رسیده است. ۱. عدم پیشرفت در علائم و بیثمر ماندن روال درمان در یک رابطه درمانی سالم، بیمار باید به مرور زمان شاهد بهبود ملموس در علائم خود باشد. اگر ماهها گذشت و وضعیتی بهتر نشده، اما پزشک مدام تاکید میکند که شما خوب هستید یا برنامه درمانی را بازبینی نمیکند، این نشانهای از ناکارآمدی است.
ت علائم اصلی بیماری و اولویتهای درمانی بیمار است.
اگر پزشک تمرکز بیش از حد خود را روی عوارض جزئی (مانند تغییرات وزن) متمرکز کند و از اثربخشی دارو در کنترل بیماری اصلی غافل بماند، اولویتهای درمانی به هم میریزد. این رویکرد نه تنها عزت نفس بیمار را هدف قرار میدهد، بلکه از مسیر اصلی سلامت روان منحرف میکند. متخصص باید دیدی جامع به تمام ابعاد رفاه فرد داشته باشد. ۳. نادیده گرفتن عوارض جانبی دارو و نگرانیهای بیمار در طرف مقابل، بیتوجهی کامل به عوارض جانبی نیز غیرحرفهای است.
عوارض داروها طیف وسیعی از ناراحتیهای جزئی تا مشکلات جدی را پوشش میدهند.ه پزشک اطلاع دهید و اگر واکنش مناسبی مشاهده نکردید، جستجوی متخصص دیگر را جدی بگیرید.
۴. رویکرد صرفاً دارومحور و نادیده گرفتن ابعاد زندگی سلامت روان فراتر از تجویز دارو است. روابط اجتماعی، محیط کار، سبک زندگی و استرسهای روزمره نقش تعیینکنندهای در بهبود دارند. اگر جلسات درمان تنها خلاصه شده به بررسی دوز دارو و جنبههای شخصی زندگی شما مورد توجه قرار نمیگیرد، درمان ناقص است. یک روانپزشک خوب، رویکرد بیولوژیک-روانشناختی-اجتماعی را به کار میگیرد و بر تمام مولفههای زندگی تأثیرگذار تمرکز دارد. ۵.
درخواستهای غیراخلاقی یا پیشنهادهای آزاردهنده مرزهای اخلاقی در اتاق درمان غیرقابل تجاوز هستند. روانپزشک نباید از بیمار بخواهد کاری انجام دهد که با ارزشهای او تضاد دارد، از او تبلیغ دارو میخواهد، یا فشار میآورد تا نظر مثبت آنلاین ثبت کند. استقلال، راحتی و کرامت بیمار اولویت اول است. هیچگاه نباید تحت فشار قرار بگیرید تا اقداماتی انجام دهید که با وجدان و آسایش شما در تضاد باشد. ۶.
حس حقارت، تحقیر یا عدم احترام در جلسات احترام متقابل، سنگ بنای هر رابطه درمانی موثری است. پزشک باید با شفقت، صبر و کرامت با بیمار رفتار کند، صرفنظر از شدت بیماری. حتی جملات ظاهرا سادهای مانند فکر کن اگر آنقدر بیمار نبودی چه میتوانستی کنی نیز نوعی کوچکنمایی و تحقیر محسوب میشوند. هرگونه کلام یا رفتاری که شما را غمگین، خجالتزده یا بیارزش میکند، باید بلافاصله مورد بحث قرار گیرد.
اگر این رفتارها تکرار شد، تغییر پزشک اجتنابناپذیر است. در تغییر روانپزشک تردید نکنید سلامت شما اولویت است یک رابطه درمانی موفق بر پایه ارتباط باز، اعتماد متقابل و تضمین پیشرفت بیمار بنا شده است. لازم نیست تمام نشانههای بالا در کنار هم وجود داشته باشند؛ وجود حتی یک مورد از این موارد، دلیل کافی برای تجدید نظر در ادامه درمان است.
به یاد داشته باشید که شما هزینه میپردازید تا خدماتی دریافت کنید که شما را به سمت بهبود هدایت کند، نه اینکه در جا بمانید یا بدتر شوید. مسیر بهبودی شما بیارزش نیست و شما شریک درمانیای شایستهید که به طور کامل در کنار شما باشد. اگر پزشک فعلی این معیارها را ندارد، به درک درونی خود اعتماد کنید و بدون تاخیر به دنبال یافتن متخصصی مناسبتر بگردید. منبع
