تأثیر شگفتانگیز یاریرسانی بر سلامت جسم و روان از کاهش استرس تا افزایش طول عمر, کمک به دیگران ارزشی است که قرنها در فرهنگ، دین و آداب ما توصیه شده و آثار معنوی آن فراوان است. اما علم امروز ثابت کرده که این رفتار، فراتر از ارزشهای اخلاقی، اثرات فیزیولوژیکی قابلقياسی و عمیقی بر بدن و ذهن انسان دارد. در این مقاله با استناد به یافتههای علمی، به بررسی مزایای کمککردن برای سلامت جسمانی و روانی میپردازیم.
ریشههای روانشناختی میل به یاریرسانی انگیزه انسان برای کمک به دیگران دووجهی است. از یک سو، این کار سیستم پاداش مغز را فعال کرده و حس شادی و رضایت درونی را تقویت میکند. از سوی دیگر، افرادی با سطح بالا از ازخودگذشتگی (مانند اهداکنندگان عضو) ممکن است به دلیل حساسیت بالا به رنج دیگران به این کار روی بیاورند.
وانی کمک به دیگران ۱. کنترل فشار خون به اندازه ورزش و رژیم تحقیقات نشان میدهد که سخاوتمندی و کارهای داوطلبانه، فشار خون را به میزان قابلتوجهی کاهش میدهند.
اثر این کاهش با تغذیه سالم و فعالیت بدنی منظم همارز است و مستقیماً به سلامت قلب و عروق کمک میکند. ۲. افزایش امید عمر و طول عمر مطالعات طولانیمدت بر روی راز طول عمر میکنند که ارتباطات اجتماعی فعال و یاری به شبکه دوستان و آشنایان، عامل کلیدی در افزایش عمر است. انسان موجودی اجتماعی است و انزوا، عمر را تقصیر میدهد. ۳.
بیشتر، سطوح پایینتری از نشانگرهای التهابی در خون داشتند.
یک آزمایش بالینی در سال ۲۰۲۲ نیز تأیید کرد که گروهِ دستوردادهشده برای کمک به دیگران در طول ۴ هفته، کاهش معنیدار التهاب را نسبت به گروههای خودمراقبتی و کنترل تجربه کردند. ۴. تقویت سیستم ایمنی بدن افراد با پیوندهای اجتماعی قوی و فعال در کمک به دیگران، پاسخ ایمنی بهتری به واکسنها نشان میدهند، کمتر دچار عفونتهای تنفسی میشوند و در مجموع سیستم ایمنی مقاومتری دارند. ۵.
کاهش استرس و کورتیزول مراقبت اجتماعی مکانیزم تکاملی برای مقابله با استرس است. وقتی به دیگران توجه و کمک میکنیم، ناحیه پاداش مغز فعال شده و آمیگدالا (مرکز ترس) و ترشح کورتیزول کاهش مییابد. این فرآیند بیولوژیکی، استرس را به طور طبیعی مدیریت میکند. ۶. افزایش ترشح اندورفین، مسکن طبیعی بدنه انجام کارهای خیریه و یاریرسانی، ترشح اندورفین را در مغز تحریک میکند.
این هورمون نقش حیاتی در تثبیت روحیه، پیشگیری از افسردگی و ایجاد حس ارومیت دارد. محدودیتها وقتی کمککردن مضر میشود با وجود تمام مزایا، افراط در فداکاری میتواند برعکس اثر بگذارد. تحقیقات نشان میدهند افرادی که بیش از حد خود را فدای دیگران میکنند، ریسک مرگومیر ۶۳ درصدی بالاتری دارند. تعادل بین نیازهای خود و یاری به دیگران ضروری است.
کمککردن باید در چارچوب ترجیحها، زمان و امکانات مالی فرد باشد، نه به قیمت خودکشیِ اجتماعی یا جسمانی. تجربه شما چیست؟ شما چه تجربیاتی از کمک به دیگران دارید؟ آیا اثرات مثبت آن را بر سلامت خود لمس کردهاید؟ روشهای موثر یاریرسانی از دیدگاه شما چیست؟ نظرات و تجربیاتتان را در بخش نظرات با ما و دیگران به اشتراک بگذارید. هشدار! این مطلب صرفاً جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید.
